دانلود کامل ترین جزوه برنامه نویسی پیشرفته ۱

جزوه تایپ شده برنامه نویسی پیشرفته ۱

دانلود فایل

رشته مهندسی کامپیوتر کارشناسی ارشد علمی کاربردی پیام نور دانشگاه آزاد کتاب خلاصه کاردانی برنامه نویسی پیشرفته 1 PDF رشته مهندسی

++
++++ ++ : ++ ++ : ++ ++ :

«» «» «» ++ ++: ”“#<>
# <> ;
()
{
//<< “!”;
(); ;
{: (); ; (); ) (
) ( : ()

تعيين می شود. که برای تابع اصلی معمولا نوع صحيح يا int درنظر گرفته می شود. البته در بعضی موارد تابع اصلی را می توان به صورتvoid main() هم تعريف کرد .
کلمه void مشخص می کند تابع چيزی بر نمی گرداند.
مقداری که تابع بر می گرداند در مقابل دستور return نوشته می شود. اگر تابعی مقداری برنگرداند و از نوع void تعريف شده باشد نيازی به استفاده از دستور return در تابع نيست.
بدنه توابع و بلوک های کد مابين دو کروشه باز و بسته } { قرار می گيرند:
int main()

{ return 0;
}

فایل های ضمیمه
معمولا اولين عمل در هر برنامه C++ ضميمه کردن فايل های هدر است. فايل های هدر فايل هائی شامل تعاريف توابع يا کلاس ها هستند. اگر توابع يا متغيرهائی وجود دارند که در برنامه های مختلف مورد استفاده قرار می گيرند بهتر است در يک فايل هدر قرار داده شوند، سپس فايل هدر در هرجائی که از آن استفاده می شود ضميمه شود.
برای ضميمه کردن يک فايل به برنامه علامت # سپس include و نام فايل ضميمه در داخل < > ذکر می شود.
مثال: ضميمه کردن فايل هدر iostream.h :
#include <iostream.h>
اين فايل )iostream( ، توابعی برای عمليات ورودی و خروجی دارد. اگر اين فايل در ابتدای برنامه ضميمه شود کليه کلاس ها و توابع تعريف شده در آن قابل دسترسی هستند.
فضای اسمی
فضای اسمی) namespace( اجازه گروه بندی مجموعه ای از توابع يا جزوه برنامه نویسی پیشرفته ۱ اشيای سراسری را تحت يک نام می دهد.
وقتی يک فايل هدر اضافه می شود محتويات آن در فضای اسمی استاندارد std قرار می گيرد. می توان با استفاده از عبارتusing فضای اسمی مورد استفاده را در برنامه تعيين کرد و به عناصر درون std تنها با صدازدن نامشان دسترسی پيدا کرد:

using namespace std; cout تابع
تابع cout برای نمايش داده ها و پيغام ها روی صفحه نمايش بکار می رود. اين توابع در فايل هدر iostream قرار دارد که بايد به برنامه ضميمه شده باشد:

مثال: دستور زير عبارت Hello user را در خروجی چاپ می کند:
cout << “Hello user!n”;در زبان++ C يک رشته کاراکتری بايد بين دو علامت ” ” محصور شود.
n به کامپايلر می گويد از يک خط جديد شروع کند.
علامت << عملگر خروجی )عملگر درج ( در C++ نام دارد .عملگر خروجی، مقادير موجود در سمت راستش را به خروجی سمت چپش میفرستد.

مثال: دستورات زير نحوه درج عدد در خروجی را نشان ميدهد:
#include <iostream>
# include <conio.h>
using namespace std;
int main()
{ // prints “Today is Feb 5 2016”:
cout << “Today is Feb ” << 5 << ‘ ‘ << 2016 << endl;
getch(); return 0;
}

وقتی مثال بالا را اجرا می کنيم، خروجی به شکل جزوه برنامه نویسی پیشرفته ۱ Today is Feb 5 2016 روی صفحه نمايش چاپ می شود .
دقت کنيد که يک کاراکتر جای خالی ‘ ‘ بين 5 و 6102 گنجانده ايم تا اين دو عدد با فاصله از يکديگر چاپ شوند.
توضیحات
توضيح، متنی است که به منظور راهنمايی و درک بهتر به برنامه اضافه میشود و تاثيری در اجرای برنامه ندارد .کامپايلر توضيحات برنامه را قبل از اجرا حذف میکند. استفاده از توضيح سبب میشود که ساير افراد کد برنامۀ شما را راحتتر درک کنند .
به دو صورت میتوانيم به برنامههای C++ توضيحات اضافه کنيم:
0 – با استفاده از دو علامت اسلش // : هر متنی که بعد از دو علامت اسلش بيايد تا پايان همان سطر يک توضيح تلقی میشود .
6 – با استفاده از حالت C : هر متنی که با علامت /* شروع شود و با علامت */ پايان يابد يک توضيح تلقی میشود .
مثال:
//print hello user on the screen
/* This is my first program in C++ */ c++ برخی ویژگی های مورد توجه در کد نویسی
• C++ نسبت به کوچکی و بزرگی حروف حساس است يعنی A و a را يکی نمیداند. مثلا اگر تابع main را به صورت Main بنويسيم برنامه با خطا روبه رو خواهد شد.
• نياز به قرار دادن علامت ; در انتهای هر خط بر نامه به جز بعد از آکولاد ها و دستورات include و بعد
main() از
• ++C زبان قابل حملی) portable ( است يعنی برنامه ای که به زبان++ C نوشته می شود با حداقل تغييرات روی هر سيستمی اجرا شود.

متغیرها و ثوابت
برنامه های کامپيوتری که با انواع مختلف مقادير داده کار می کنند به راهی برای ذخيره آنها در حافظه نياز دارند .
دو روش ذخيره سازی برای مقادير وجود دارد:
)variables (متغيرها
)constants (ثابت ها

دانلود رایگان خلاصه کتاب pdf جزوه برنامه نویسی پیشرفته ۱

متغير محل ذخيره داده است که حاوی مقداری است که در طی اجرای برنامه می توانند تغيير کند. در مقابل ،ثابت مقدار ثابتی دارد که نمی تواند تغيير کند.
«متغير» چهار مشخصه دارد: نام، نوع، مقدار، آدرس
وقتی متغيری را تعريف میکنيم، ابتدا با توجه به نوع متغير،جزوه برنامه نویسی پیشرفته ۱  آدرسی از حافظه در نظر گرفته میشود، سپس به آن آدرس يک نام تعلق میگيرد. نوع متغير بيان می کند که در آن آدرس چه نوع داده ای می تواند ذخيره شود .
مقدار متغير نيز بيانگر اين است که در آن محل از حافظه چه مقداری ذخيره شده است.
شما در برنامه با استفاده از نام متغير به داده ذخيره شده در اين محل رجوع ميکنيد.
ثابتها
در بعضی از برنامهها از متغيری استفاده میکنيم که فقط يک بار لازم است آن را مقداردهی کنيم و سپس مقدار آن متغير در سراسر برنامه بدون تغيير باقی میماند. مثلا در يک برنامۀ محاسبات رياضی، متغيری به نام PI تعريف میکنيم و آن را با 3.14 مقداردهی میکنيم.در چنين حالاتی از «ثابتها» استفاده میکنيم.
يک ثابت، يک نوع متغير است که فقط يک بار مقداردهی میشود و سپس تغيير دادن مقدار آن در ادامۀ برنامه ممکن نيست.
تعريف ثابتها مانند تعريف متغيرهاست با اين تفاوت که کلمه کليدی const به ابتدای تعريف اضافه میشود .
مثال:

const int MAXINT=2147483647;ثابت ها را بايد به هنگام تعريف، مقدار دهی اوليه کرد .
مثال: تعريف ثابت ها:
int main() { // defines constants; has no output:

const char BEEP =’b’; const int MAXINT=2147483647; const float DEGREE=23.53; const double PI=3.14159265358979323846
return 0;
{اين برنامه خروجی ندارد.

انواع متغیرها
در c++ چهار نوع داده اصلی وجود دارد که عبارتند از :
Int: اين نوع داده از نوع عددی صحيح است .از اين نوع متغير در مواردی مثل تعريف متغير شمارنده حلقه، تعداد دانش آموزان استفاده می شود.
Char: اين نوع داده برای ذخيره ی کاراکتر استفاده می شود )هر کليدی که روی صفحهکليد خود میبينيد يک کاراکتر را نشان میدهد. ( و 0 بايت اشغال می کند .
مثال: برای ذخيره کردن حروف الفبا) a,b,c,…( بايد متغيری از نوع char تعريف کرد.
برای تعريف متغيری از نوع کاراکتر از کلمه کليدی char استفاده میکنيم. يک کاراکتر بايد درون دو علامت آپستروف) جزوه برنامه نویسی پیشرفته ۱ ‘( محصور شده باشد. پس ‘A’ يک کاراکتر است؛ همچنين’8′ يک کاراکتر است اما 8 يک کاراکتر نيست بلکه يک عدد صحيح است. مثال: char c =’A’;
Float: جهت ذخيره سازی اعداد اعشاری مميز شناور تا هفت رقم اعشار دقت به کار می رود.

مثال : 12345.67 == 14.234567×10
با کم و زياد کردن توان عدد 01 مميز عدد نيز جابجا می شود به همين دليل به آنها اعشاری مميز شناور می گويند.

Double: اين نوع داده برای استفاده در اعداد اعشاری است که مقدار بيش تری فضا بايد اشغال کنند. اين نوع داده نيز 8 بايت اشغال می کند. در اين نوع متغير، اعداد اعشاری تا 05 رقم معنی دار می توانند ذخيره شوند.

نکته: نوع double از هشت بايت برای نگهداری عدد استفاده میکند و نوع float از چهار بايت برای نگهداری عدد استفاده میکند.
ساير متغيرها و ظرفيتشان در جدول زير مشاهده می شود:

C++ شش نوع متغير صحيح دارد که تفاوت آنها مربوط به ميزان حافظه مورد استفاده و محدوده مقاديری است که هر کدام می توانند داشته باشند. اين شش نوع عبارتند از :
Short ,int , long , unsigned short , unsigned int , unsigned long
11

اعلان یک متغیر
قبل از اين که بتوانيم از متغيری استفاده کنيم، بايد آن را اعلان نماييم . نحو اعلان يک متغير به صورت زير است
:
type name initializer عبارت type نوع متغير را مشخص میکند. نوع متغير به کامپايلر اطلاع میدهد که اين متغير چه مقاديری میتواند داشته باشد و چه اعمالی میتوان روی آن انجام داد .عبارت name نام متغير را نشان میدهد.عبارت initializer عبارت «مقداردهی اوليه» نام دارد. با استفاده از اين عبارت میتوان مقدار اوليهای در متغير مورد نظر قرار داد. برای اينکه مقداری را در يک متغير قرار دهيم از عملگر انتساب ” = ” استفاده می کنيم.
مثال: دستور زير تعريف يک متغير صحيح را نشان میدهد:
int n = 50;

مثال: استفاده از متغيرهای نوع صحيح
#include <iostream>
# include <conio.h> using namespace std;
int main()
{ // prints “m = 45 and n = 55”:
int m = 45; int n = 55;
cout << “m = ” << m << ” and n = ” << n << endl; getch();

مثال: تعريف متغير بدون مقدار دهی اوليه:
#include <iostream> # include <conio.h> using namespace std; int main()
{ // prints “m = 45 and n = 55”:
int m;
int n;
m = 45; // assigns the value 45 to m n = m + 10; // assigns the value 55 to n cout << “m = ” << m << ” and n = ” << n << endl; getch(); return 0;
}

دانلود رایگان خلاصه کتاب جزوه برنامه نویسی پیشرفته ۱

اصول نام گذاری متغیرها
هر متغير دارای يک نام است. در زبان ++C اسامی متغير ها بايد از قوانين زير پيروی کند:
– اسم می تواند شامل حروف، ارقام و کاراکتر زيرخط ) _ ( باشد.
– اولين حرف اسم متغير بايد يک حرف باشد. زير خط هم می تواند در ابتدای اسم متغير بکار برود ولی توصيه نمی شود و نبايد با عدد شروع شود
– بزرگ و کوچک بودن حروف مهم است، بنابراين اسامی count و CounTبه دو متغير جداگانه اشاره دارند .
برنامه نويسان اغلب از حروف کوچک برای متغير ها استفاده می کنند و اسامی با حروف بزرگ معمولا برا ثابت ها بکار می رود.
– کلمات کليدی نمی توانند به عنوان نام متغير جزوه برنامه نویسی پیشرفته ۱ استفاده شود. )کلمه کليدی کلمه ای است که برای کارهای خاصی منظور شده است(.
– اين نام حداکثر میتواند 10 کاراکتر باشد.
– نبايد علائم رياضی داشته باشد.

مثال: اسامی y2x5__fg7h و xyz مجاز هستند:

مثال: اسامی زير غير مجاز هستند:
# به دليل savings#account
double جزو کلمات کليدی است پس نمی تواند به عنوان نام متغير استفاده شود.
تبدیل نوع • تبدیل نوع ضمنی )اتوماتیک:(
کامپايلر به طور خودکار يک نوع داده را درصورت نياز به ديگری تبديل می کند. مثلا اگر يک عدد int در متغير float ذخيره شود کامپايلر مقدار را به float تبديل می کند.) هميشه نوع کوچکتر به نوع بزرگتر تبديل می شود( .
اگر يک عدد float با double جمع شود با هردو به عنوان double برخورد می شود .
اگر سعی کنيد مقدار بزرگتری را در متغير کوچکتر ذخيره کنيد بخشی از داده ممکن است از دست برود و احتمالا با يک پيغام هشدار مواجه خواهد شد.
• تبدیل نوع صریح:
اگر برنامه نويس بخواهد صريحا عمل تبديل نوع را انجام دهد از casting استفاده می کند. برای اين کار نوع داده مورد نظر را درون پرانتز سمت چپ مقدار قرار دهيد.
مثال:
int b = 200; unsigned long a = (unsigned long int) b; devc++ آشنایی با محیط برنامه نویسی
از برنامه devc++ به منظور ايجاد، ويرايشگر، خطايابی، کامپايل و اجرای کدهای زبان c++ استفاده خواهد شد .در زير قسمتی از محيط کاری اين برنامه و نمونه ای از کد نويسی در آن مشاهده می شود:

مراحل کد نویسی در محیط devc++
0- نصب برنامه devc++:
6- باز کردن برنامه نصب شده از منوی start:
ما در اينجا از نسخه 2.9.9.6 برنامه devc++ استفاده می کنيم که بعد از نصب آن، آيکون آبی رنگ آن در ليست برنامه ها قابل مشاهده خواهد بود.
1- باز کردن پروژه جديد از طريق کليدهای ترکيبی ctrl+N
2- نوشتن کد در قسمت ويرايشگر باز شده

5- ذخيره سازی کد از طريق منوی file و گزينه save as و سپس تعيين مسير ذخيره سازی و نام پروژه.
2- فشردن کليد F9 جهت کامپايل و اجرای پروژه .
7- مشاهده خروجی و نتيجه کد )در صفحه سياه(
مثال: نمونه ای از محيط برنامه را در زير می بينيد که جزوه برنامه نویسی پیشرفته ۱ يک کد در آن نوشته شده است و بعد از اتمام کد نويسی از طريق فشردن کليد F9، صفحه مشکی حاوی نتيجه کد اجرا شده، نمايش داده شده است:

عملگر خروجی
علامت << عملگر خروجی درC++ نام دارد. عملگر خروجی، مقادير موجود در سمت راستش را به خروجی سمت چپش میفرستد.
مثال: دستور cout<< 66 ; مقدار 66 را به خروجی میفرستد که cout معمولا به صفحه نمايش اشاره دارد. در نتيجه مقدار 66 روی صفحه نمايش درج میشود.
cout مخفف console output است. مثال.کد زير متنHello World! روی مانيتور نمايش می دهد:

#include <iostream>

int main()
{
//print hello word on the screen
cout << “Hello World! “;
return 0;
}
توضيح: برای اينکه عبارتی در خروجی )صفحه نمايش مشکی( نشان داده شود بايد آن عبارت داخل دو علامت دابل کوتيشن) ” عبارت مورد نظر ” ( نوشته شود.
عملگر ورودی
برای اين که بتوانيم هنگام اجرای برنامه مقاديری را وارد کنيم از عملگر ورودی >> استفاده میکنيم .

استفاده از دستور ورودی به شکل زير است:
cin >> variable; .نام يک متغير است variable
در عملگر ورودی میتوانيم با استفاده از چند عملگر >> چند مقدار را به صورت پشت سر هم دريافت کنيم.
مثال: با استفاده از دستور cin >> x >> y >> z; سه مقدار x و y و z به ترتيب از ورودی دريافت میشوند .
کاربر بايد در صفحه خروجی ،بين هر ورودی يک جزوه برنامه سازی پیشرفته ۲ خالی) space( بگذارد و پس از تايپ کردن همۀ ورودیها ،کليد enter را بفشارد.
مثال: برنامۀ زير يک عدد از کاربر #<> #<> ; ()
{ // :

;

<< “: “; >> ;
<< “: ” << << ; (); ;

{: : : #<> #<> () { ; ;
<<“:”;
<<” =”; >>; <<“=”; >>; <<“=”; >>; =(++)/; << “:”<<;
(); ;
}

: ++ +:

)( :
– () ;