جزوات تایپ شده ایمنی و بهداشت محیط کار
علمی کاربردی عباس شاهسونی ایرج محمدفام بابک کاظمی شاهسونی صمد باروج خلاصه کتاب عباس شاهسونی دانشگاه سراسری آزاد مهدی تنهازیارتی
– : «»«؟»« ؟»…- -ً -( )()، —-ً عرضه می نهند.
7-برنامه ریزی عملیاتی در مقایسه با برنامه ریزی استراتژیک مخاطره کمتری را در بر دارد
سبکهای مختلف برنامه ریزی استراتژیک و تعیین استراتژی های سازمانی
تعیین استراتژی در سازمانهای مختلف به گونه های متفاوتی انجام می پذیرد .
1-در برخی سازمانها که مدیران فعال مایشاء هستند، تعیین اهداف کلی و ماموریتهای آینده سازمان براساس نظر شخصی و قضاوت فردی آنها صورت می پذیرد . در این شیوه برنامه ریزی، مدیر با اتکاء به بینش و آگاهی خوی ش و قدرت خود درسازمان به تعیین استراتژی می پردازد . اخذ تصمیم در این سبک بیشتر جنبه اشراق و دریافتهای ذهنی فردمدیر را داشته و قاعده و ضابطه خاصی بر آن حاکم نیست.

ایمنی و بهداشت
2-در سبک دیگری مدیران با توجه به استراتژیهای وضع شده قبلی و با ایجاد تغییرات جزئی و تدریجی درآنها به تعیین استراتژیهای سازمانی اقدام می کنند . در این سبک از تحولات گسترده و جهشی خبری نیست و سازمان خود را گام به گام و مرحله به مرحله با شرایط جدید تطبیق می دهد . شیوه تغییرات جزئی در تعیین استراتژی، مخاطره بسیار کمی را به همراه داشته، اما درمقابل سازگار ی با شرایط متحول بیرونی به سرعت امکان پذیر نیست.
3-در سبک دیگری که برنامه ریزی استراتژیک نام دارد، تعیین استراتژیهای جزوه ایمنی و بهداشت محیط کار براساس نظم و قاعده خاصی انجام می پذیرد و در این راه، مراحل ویژه ای به طور منظم دنبال می شود . از آنجا که اتکاء به نظرات فردی در تعیین استراتژیهای سازمان در همه احوال کارساز نبوده و شیوه تغییرات جزئی نیز برای تعیین استراتژی در شرایط متحول امروز کافی به نظر نمی رسد، سبک برنامه ریزی استراتژیک از سوی اغلب صاحبنظران مدیریت، مفیدترین و موثرترین شیوه تعیین استراتژی قلمداد گردیده است .
البته درموقعیتهای خاص و استثنایی ممکن است شیوه نظر فردی یا تغییرات جزئی موثر واقع گردند، ولی آنچه مدیران می توانند در اغلب موارد به کمک آن به تعیین استراتژی بپردازند، برنامه ریزی استراتژیک است که در آن کوشش شده ضمن استفاده از نقاط قوت سایر سبکها به این کار، نظم و ق اعده داده و آن را طی مراحلی منظم امکان پذیر سازد
.
فرآیند برنامه ریزی استراتژیک
از آنجائیکه برنامه ریزی استراتژیک یکی از زیرسیستم های مدیریت استراتژیک تلقی می گردد، لذا رویکردها، مکاتب و پارادایم های مختلفی در این روند فکری و مدیریتی مطرح می باشد .
می توان اذعان نمود که مدیران استراتژیک با تنظیم برنامه های استراتژیک در تلاش هستند تا رهبری و مدیریت را با همدیگر تلفیق نموده و از این طریق، سازمان را در مقابل تغییرات و تحولات محیطی، همواره در حالت پویا و فعال نگهدارند تا بواسطه آن بتوانند در جهت تحقق رسالتها و مأموریتهای سازمان قدم بردارند.
فرآیند برنامه ریزی استراتژیک
دانلود رایگان خلاصه کتاب جزوه ایمنی و بهداشت محیط کار pdf
اگر بخواهیم در محیطی پویا، پیچیده و متحول برنامه ریزی نمائیم، صرفاً نمی توان به قلمرو مدیریت دردرون سازمان تکیه کرد و تحولات بیرونی و تأثیرگذار بر سازمان و مأموریت های آن و یا دستیابی به چشم جزوه ایمنی و بهداشت محیط کار از را نادیده انگاشت، بنابرا ین می توان برنامه ریزی استراتژیک را نوعی برنامه ریزی در محیط های پویا قلمداد نمود که از طریق مدیران ارشد اجرایی و تیم های برنامه ریزی به صورت گروهی تهیه می گردد .
برنامه ریزی استراتژیک از یک سو توجه خود را به مأموریت های سازمانی و ارزشهای بنیادی و مدیران ارشد اجرایی و ذینفعان استراتژیک معطوف نموده و از سویی دیگر، آن باید به تحولات محیطی و نقاط کلیدی و بحرانی محیط درونی و بیرونی و تجزیه و تحلیل و ارزیابی آنها بپردازد
1- جایگاه سازمانی برنامه ریزی استراتژیک
برنامه ریزی استراتژیک در سازمانهای بزرگ و کوچک به طور متفاوتی شکل گرفته و اجرا می شود . درسازمانهای کوچک، روش برنامه ریزی بیشتر جنبه غیر رسمی داشته و اغلب اوقات تابع نظرات فردی مدیر است . مدیراهداف و استرا تژیهای آتی را تعیین کرده و غالباً بطور شفاهی و تلویحی به زیر دستان ابلاغ می نماید.
در سازمانهای بزرگ، برنامه ریزی استراتژیک تابع نظم خاصی بوده و به طور فردی انجام نمی گیرد و بنابراین نیاز به تشکیلات و جایگاه خاصی در سازمان دارد . و گروهی از متخصصان و کارشناسان برنامه ریزی به همراه مدیران عالی و سیاستگذاران سازمان، باید در امر برنامه ریزی استراتژیک همکاری نمایند
جایگاه سازمانی برنامه ریزی استراتژیک
در سازمانهای متمرکز، گروه برنامه ریزی در سطوح عالی سازمان قرار گرفته و عنان برنامه ریزی به دست مدیران بالاست . درسازمانهای غیر متمرکز، گروههای تخصصی کوچکتر با مدیران میانی و پایه، کار برنامه ریزی را انجام می دهند. البته آنان نیز برای انجام مرحله اول از نظرات مدیران عالی سازمان بهره می گیرند .
شاید مناسبترین جایگاه برای برنامه ریزی استراتژیک در سازمان ترکیب و تلفیقی در رده های مختلف سازمان ومشارکت دادن مسئولان سطوح مربوطه در امر برنامه ریزی است . بدین ترتیب کار جمع آوری اطلاعات، احصای اهداف و استراتژیهای ممکن، انجام پیش بینی های لازم و سایر امور فنی با سهولت بیشتری انجام شده و به علت حضور مسئولا ن سطوح مختلف در امر برنامه ریزی، انگیزه عمل و ضمانت اجرای استراتژیهای انتخابی افزایش می یابد و جزوه ایمنی و بهداشت محیط کار سازمانی قویتر می گردد.
عواملی چون نوع عملیات سازمان، حساسیت ماموریتهای آن و طرز تلقی های مدیران، در جایگاه سازمانی برنامه ریزی استراتژیک تاثیر می گذا رد.
به فرض، مدیرانی که مایلند به تنهایی تصمیم گیری نموده و مستقلاً عمل نمایند، مسلماً در تعیین استراتژیها نیز به همین ترتیب عمل می کنند
و یا مدیرانی که به برنامه ریزی استراتژیک اعتقاد چندانی ندارند یا ثباتی برای شغل خود احساس نمی کنند، به برنامه ریزی استراتژیک بها نداده و جایگاهی برای آن در سازمان قائل نخواهند بود.
مزایا ی برنامه ریزی استراتژیک
یکی از مزایای برنامه ریزی استراتژیک، هادی بودن آن است . این نوع برنامه ریزی، جهت و مسیرفعالیتها و عملیات سازمان را مشخص ساخته و بعنوان راهنمای سازمان ع مل می کند . برنامه ریزی استراتژیک در تصمیم گیری، نقش راهنما را داشته و کار تجزیه و تحلیل و ارزیابی را ساده می سازد .
برنامه ریزی استراتژیک، مخاطرات تصمیم گیری را کاهش داده و توفیق اقدامات مبتنی بر استراتژی های مصوب را تضمین می کند .
برنامه ریزی استراتژیک با نگرش بلند مدت، به پیش بینی آینده می پردازد و ازاینرو اطلاعاتی را در خود دارد که برای اقدامات درازمدت مدیران، بسیار مفید می باشد .
برنامه ریزی استراتژیک نقش هماهنگ کننده بین برنامه های عملیاتی سازمان را نیز انجام می دهد و اقدامات واحدهای مختلف را در یک مسیر جهت می بخشد.
محدودیتهای برنامه ریزی استراتژیک

دانلود رایگان جزوه ایمنی و بهداشت
از محدودیتهای برنامه ریزی استراتژیک می توان به هزینه های انجام آن اشاره کرد . به علت هزینه های نسبتاً بالایی که برای برنامه ریزی استراتژیک مورد نیاز است، اغلب سازمانهای کوچک امکان استفاده از آن را پیدا نمی کنند .
از نظر زمانی نیز این نوع برنامه جزوه ایمنی و بهداشت محیط کار احتیاج به زمانی طولانی دارد . سازمانها برای برنامه ریزی استراتژیک باید مدت زمان زیادی وقت صرف کرده و مراحل مختلف این فرایند را پشت سر نهند تا سیستم برنامه ریزی استراتژیک بتواند شروع به کار کند . بدین ترتیب طولانی بودن فرایند برنامه ریزی استراتژیک از نظر بعضی سازمانها محدودیتی برای این نوع برنامه ریزی است .
از نظر تخصصی نیز برنامه ریزی استراتژیک نیاز به نیروی انسانی متخصص و حائز شرایط دارد که در دسترس همه سازمانها نیست .
نکته دیگری که بعنوان محدودیت برنامه ریزی استراتژیک می توان به آن اشاره کرد، عدم انعطاف و ثباتی است که این نوع برنامه ریزی القاء می نماید . برنامه ریزی استراتژیک از تفکری منطقی و منظم سرچشمه می گیرد و مدیران و اعضای سازمان را موظف می کند تا براساس موازین از پیش تعیین شده راه بسپارند و از چارچوب خاصی پا بیرون نهند.
برنامه ریزی عملیاتی در سازمان
برنامه ریزی عملیاتی از جهات کلی شباهت بسیاری به برنامه ریزی استراتژیک دارد، زیرا در برنامه ریزی عملیاتی، هدفهای عملیاتی به جای هدفهای کلی قرار گرفته و نحوه نیل به آنها در قالب یک سری عملیات، پیش بینی می گردند .
در برنامه ریزی عملیاتی، هدف جزئی به صورت برنامه عملیات در می آید و طریق رسیدن به هدف، جزء به جزء بیان میگردد .
برنامه ریزی عملیاتی را می توان پیش بینی عملیات برای نیل به هدفهای معین با توجه به امکانات و محدودیتها و خطوط کلی ترسیم شده در برنامه ریزی استراتژیک تعریف کرد
به طور کلی هدف عبارتست از نقطه ای که کوششها معطوف رسیدن به آن است . در برنامه ریزی می توان هدف را نتیجه نهایی عملیات دانست که مقصود برنامه ریز نیل به آن است .
1-هدف در برنامه ریزی عملیاتی باید مشخص و جزئی، قابل سنجش و واقع بینانه باشد . به عبارت دیگر هدفهای عام و کلی، غیر قابل سنجش و غیر عملی، برای برنامه ریزی مفید نخواهند بود .
برای مثال ارائه خدمات رفاهی» ،« تغییر و اصلاح نظام اداری » و هدفهایی همانند آنها صورتهای کلی هدف می باشند و برای برنامه ریزی باید آنها را محدود و مشخص ساخت. ،« اصلاح نظام اداری » می تواند به هدفهای جزئی تر و جزوه عوامل زیان آور محیط کار تری مانند « اصلاح قانون استخدامی » و « حذف تشکیلات زائد » شکسته شود یا هدف « ارائه خدمات رفاهی » می تواند به اهداف جزئی تری مانند « ارائه خدمات واکسیناسیون اطفال» و « ارائه خدمات بهداشتی روستایی »تبدیل گردد .
اجزای اصلی برنامه ریزی عملیاتی (هدفها )
تنها با اهداف جزئی شده، کار برنامه ریزی عملی است و در غیر این صورت نمی توان اهداف کلی را برنامه ریزی کرده و اجرا نمود . به عبارت دیگر برای برنامه ریزی اهداف کلی، ابتدا باید آنها را در قالب اهداف جزئی تدوین نمود و سپس مجموعه برنامه هایی را که برای هر یک از اهداف جزئی تنظیم شده، به عنوان برنامه کلی ارائه داد.
هدف برای آنکه قابل برنامه ریزی عملیاتی باشد، باید قابلیت جزوه ایمنی و بهداشت محیط کار و ارزیابی داشته باشد . هدفهای غیر قابل سنجش امکان پیش بینی را از برنامه ریز سلب کرده و برنامه ریزی را غیر ممکن می سا زند.
واقع بینانه بودن هدف و امکان عملی شدن آن نیز نکته مهمی است . هدفی در برنامه ریزی امکان توفیق خواهد داشت که متناسب با امکانات و مقتضیات سازمان تدوین شده باشد . اهدافی که در امکان ات اغراق کرده باشند، یا به عکس اهدافی که در آنها امکانات موجود نادیده انگاشته شده باشند، شانس توفیق نداشته و امکان استفاده درست از منابع را ایجاد نمی کنند
فرض کنید می خواهید برای هدف « ارائه خدمات و واکسیناسیون اطفال » برنامه ریزی کنید آیا امکان پیش بینی عملیات وجود دارد یا خیر؟ مسلماً پاسخ منفی است . زیرا تا شما ندانید که چند نفر و در چه دوره زمانی باید واکسینه شوند، امکان هیچ گونه پیش بینی برایتان وجود نخواهد داشت .
بنابراین هدف ارائه خدمات واکسیناسیون » مذکور زمانی قابل برنامه ریزی است که قابل سنجش بوده و مثلاً به صورت « ارائه خدمات واکسیناسیون به یک میلیون نفر دبستانی در مهرماه 1385 » درآمده باشد . قابلیت سنجش صرفاً به معنای اضافه کردن «قیود کمی به بیانیه هدف نیست، زیرا ممکن است بخواهیم هدف را علاوه بر جنبه های کمی از نظر کیفی نیز قابل سنجش سازیم.
1-تعیین اولویت هدفها
گاهی اوقات برنامه ریز با هدفهای چندی روبروست و می خواهد اولویت آنها را نسب ت به یکدیگر تعیین کند. در چنین وضعیتی اگر با دو یا سه هدف روبه رو باشیم، مساله خیلی مشکل نیست، اما زمانی که تعداد هدفها بیشتر باشد، باید آنها را دقیقاً با هم مقایسه کرده و اولویت اشان را تعیین کرد.
2-پیش بینی عملیات
پس از آنکه هدف مورد نظر جزوه ایمنی و بهداشت محیط کار و تع یین گردید، باید به پیش بینی عملیات برای نیل به آن پرداخت . بین برنامه ریزان و دست اندرکاران پیش بینی، ضرب المثلی معروف است که می گوید «آنچه در مورد هر پیش بینی می توان با اطمینان گفت، خطا بودن آنست » به عبارت دیگر در هر پیش بینی مسلماً درصدی . خطا وجود دارد، زیرا پیش بینی، پیشگویی نیست و هدف پیش بینی کننده برآورده آینده با حداقل خطاست.
تکنیک های مختلفی برای پیش بینی
1- پیش بینی های نظری و قضاوتی، نظر افراد و خبرگان امر در مورد مسائل آینده مورد پرسش قرارمی گیرد و پیش بینی عملیات بر این اساس صورت می پذیرد . خطای پیش بینی دراین روش، بالا بوده ونمی توان اطمینان داشت که نظر افراد همواره مقرون به صحت باشد، خصوصاً که انتخاب در ست صاحبنظران رشته مورد نظر نیز خود مشکلی است در راه حصول پیش بینی های دقیق و صحیح.
پیش بینی های روند گذشته
در پیش بینی های روند گذشته، براساس اطلاعات و آمار موجود از گذشته، روند آینده را پیش بینی می کنیم. این نوع پیش بینی بر این فرض استوار است که آینده از همان روندی تبعیت می کند که گذشته بر آن اساس شکل گرفته و واضح است که چنین فرضی در تمام احوال درست نیست . ولی به هر حال پیش بینی براساس روند گذشته به برنامه ریز امکان می دهد تا اطلاعات گذشته را به کمک گرفته و ازآنها برای برآورد آینده بهره جوید.
پیش بینی های علت و معلولی
پیش بینی های علت و معلولی به روابط بین متغیرها متکی بوده و از طریق میزان همبستگی و ارتباط ً : (؟) – ؟ ؟ ؟
– ؟ ؟ ().
– ؟ ؟ ().
– ؟ ؟ ().
– ؟ ؟ ().
– ؟ ؟().
ً
فهرست مطالب