دانلود جزوه روابط عمومی
شامل 2 جزوه
تایپ شده
فرمت:PDF
دکتر قاسمی دانشگاه پیام نور علمی کاربردی دانشگاه آزاد کاردانی کارشناسی ارشد رشته روابط عمومی خلاصه کتاب
: ؛ ؛ ؛ ؛ ؛ ؛ : ”” ()”” 
شوند ، دچار مشکل میشوند. برخلاف روان درمانگران در برخی سیستمهای دیگر ، درمانگر چند وجهی نه محتوای خاصی را که باید با آن برخورد شود دیکته میکند و نه مشکلات درمانجو را بر بستر پروکراستی تحمیل میکند. (شاید به یاد داشته باشید که پروکراستس مهمانخانهدار افسانهای یونانی بود که مهمانان را در یک تخت بزرگ قرار داد و سپس مهمانان را برای جا دادن به تخت مرتب کرد.) در عوض ، وظیفه درمانگر چند وجهی این است که نقایص و افراط بیمار را به طور جامع و سیستماتیک ارزیابی کند.
دانلود رایگان خلاصه کتاب جزوه روابط عمومی پی دی اف کامل pdf
الگوی ارزیابی چند وجهی BASIC I.D. شامل:
B = رفتار A = تاثیر S = احساس I = تصور C = شناخت I = روابط بین فردی D = مواد مخدر / زیستشناسی
این واژه برای هدف قرار دادن محتوا برای رواندرمانی و هدایت درمانگر در انتخاب مداخلات خاص و روابط عمومی برای هر یک به کار میرود. تمام روشها به جز یک مورد را میتوان به طور مستقیم در درمان بررسی کرد. تاثیر (احساس)تنها میتواند به طور غیر مستقیم کار کند زیرا فرد نمیتواند احساسات را به طور مستقیم استخراج یا تغییر دهد. تاثیر را میتوان تنها از طریق رفتار ، احساس ، تصویر سازی ، شناخت ، روابط بین فردی و فرآیندهای دارویی / بیولوژیکی مورد ارزیابی و درمان قرار داد. جزوه روابط عمومی بسیاری از افراد به خاطر احساس بدی که دارند ، به دنبال رواندرمانی هستند ، اما موقعیت چند وجهی این است که ظریفترین و کاملترین راه کاهش پریشانی ، حذف الگوهای ناکارآمد در روشهای دیگر است.
فرآیندهای درمانی
در بسیاری از سیستمهای رواندرمانی ، فرایندهای تغییر محرک انتخاب محتوای درمانی هستند. یعنی نحوه درمان تعیین میکند که درمان چگونه است. در مقابل ، در درمان چند وجهی ، مشکلات بیمار ، همانطور که از طریق ارزیابی چند وجهی در هر دامنه BASIC I. D فهرست بندی میشود ، در بخش بزرگی فرایندهای تغییری که باید به کار گرفته شوند را تعیین میکند. به همین دلیل ، ما از فصل معمول خود ، طرح کلی را به منظور پرداختن به محتوای درمانی در ابتدا و فرآیندهای درمانی در درجهدوم ، ترک کردیم.
التقاط فنی درمان چند وجهی منجر به طیف گستردهای از مکانیزمهای تغییر میشود. مکانیزمهای خاص که در یک مورد خاص عمل میکنند به تکنیکهای انتخابشده بستگی دارند ، که به نوبه خود به مشکلات خاص بیمار بستگی دارند. با توجه به تمام بیماران و مشکلات ، برخی از مکانیسمهای اصلی فرض شده تغییر شامل موارد زیر میشوند:
• رفتار: تقویت مثبت؛ تقویت منفی؛ شرطیسازیتقابلی؛ خاموشی؛ کنترل محرک
• تاثیر: قدردانی ، روشن سازی و تشخیص احساسات؛ تخلیه هیجانی؛
• احساسات: رهایی از تنش؛ لذت حسی
• تخیل: تصاویر مقابله؛ تغییر در خودانگاره
• شناخت: بازسازی شناختی؛ بالابردن اگاهی؛ آموزش
• روابط بین فردی: مدلسازی؛ روابط عمومی جرات ورزی و دیگر مهارتهای اجتماعی؛ پراکنده شدن زدوبندهای ناسالم؛ پذیرش بدون قضاوت
• مواد مخدر / زیستشناسی: شناسایی بیماریهای پزشکی؛ توقف سو مصرف مواد؛ تغذیه و ورزش بهتر؛ داروی روان گردان در صورت لزوم
این فهرست جزئی مکانیزمهای تغییر در درمان چند وجهی تا حد زیادی با ۱۰ فرآیند تغییر مورد بحث در فصل ۱۷ همپوشانی دارد. بازخورد ، آموزش ، تجارب احساسی اصلاحی ، کنترل محرک ، آزادی خود ، شایسته سازی متقابل ، ارزیابی مجدد و مدیریت احتمال همگی به طور برجسته نشان داده میشوند (اگرچه لازاروس همیشه از این اصطلاحات دقیق استفاده نمیکند).
از دست دادن رهایی اجتماعی و رهایی جزوه روابط عمومی است ، دو فرآیند تغییر که حداقل به طور مکرر در روان درمانگرها به کار گرفته میشوند (فصل ۱۷ را ببینید). اما حتی در اینجا نیز ، لازاروس در تاریخچه موارد منتشر شده خود ، تکنیکهایی را گزارش کردهاست که این فرآیندهای توانمندسازی بیماران و ارجاع آنها به سازمانهایی که به دفاع از حقوق اجتماعی خود در مورد آزادی اجتماعی و ترویج پاکسازی شدید و تخلیه در مورد رهایی دراماتیک ، اختصاصداده شدهاست.
به جای خلاصه کردن مکرر تمام فرآیندهای تغییر مورد استفاده توسط درمانگران چند وجهی ، شما را به فصلهای قبلی ارجاع میدهیم که در آن فرایندهای مربوطه تعریف و نشانداده شدهاند. شرطیسازی تقابلی و کنترل دلبستگی به طور ماهرانه ای توسط درمانگرهای رفتاری ، بازسازی شناختی توسط درمانگرهای شناختی ، کمک به روابط توسط درمانگرهای شخص محور و غیره انجام میشود. این امر با اصل چند وجهی قرض گرفتن هر تکنیک بالینی از هر چارچوب نظری در زمانی که ممکن است در یک مورد خاص موثر باشد ، مطابقت دارد.
کار درمانجو
کار درمانجو ، مانند کار درمانگر ، تا حد زیادی به ماهیت مشکل و نوع تکنیکهای به کار رفته بستگی دارد. درمان شخصی شده و هدف محور است ، فردی که درمانجو است (نه درمانگر)و اهداف تا حد زیادی اهداف درمانجو است. اگر تصویر سازی یکی از تکنیکهای انتخابشده باشد ، به بیمار آرامش عمیق آموزش داده میشود ، صحنه را تجسم میکند ، تجربیات را به درمانگر منتقل میکند و در برخی صحنههای تصویرسازی برای تمرین بین جلسات همکاری میکند. اگر آموزش ابراز وجود به طور متقابل به عنوان درمان انتخابی انتخاب شود ، از درمانجو خواسته خواهد شد تا در ایفای نقش فعال ، شاید خرید و خواندن کتاب اعلان و تلاش برای انجام تکالیف منزل قبل از قرار ملاقات بعدی شرکت کند. درمان چند وجهی یک روش درمانی فعال و نسبتا سخت گیر است ، اما باید نسبت به درمان گر به مراتب کمتر از درمان گر به درمان جو نیاز داشته باشد. متخصص بالینی ماهر درمان را با توجه به ظرفیتها و اهداف فرد بیمار سرعت میبخشد. درمانجویان معمولا احساس شکست نمیکنند ، اما برخی درمانگران این کار را میکنند.
کار درمانگر
زمانی که به درستی اجرا شود ، یک روز درمان چند وجهی از نظر ذهنی و روابط عمومی برای متخصص بالینی خستهکننده است. روان درمانهایی که تکنیکهای بالینی و مواضع ارتباطی مشابهی را در اختیار تقریبا تمام بیماران خود قرار میدهند ، این کار را نسبتا آسان انجام میدهند. اما شخصی سازی همه این عناصر ، در هر مورد و در هر مورد ، نیازمند انرژی اضافی و شایستگی قابلتوجه است.
درمانگر با کسب اطلاعات از مصاحبه اولیه و فهرست تاریخچه زندگی چند وجهی شروع میکند. این اطلاعات در اصل منجر به ایجاد یک پروفایل کیفیت میشود ، یک نمودارفهرستی از BSIC ID در مشکلات بیمار که با روش کیفی تهیه شده است. اگر اطلاعات بیشتری مورد نظر باشد و یا اثرات درمانی رخ دهد ، آنگاه یک ارزیابی درجه دو انجام خواهد شد.
علاوه بر پروفایل های مدالیته ، یکی دیگر از روشهای ارزیابی چند وجهی استفاده از پروفایل های ساختاری است ، که رتبهبندیهای کمی در سراسر BASIC است. رتبهبندی هفت نقطهای (۱ کمترین و ۷ بیشترین)توسط درمانجویان در هر حالت انجام میشود. برای رفتار ، برای اولین بار ، درمانجویان مطلع میشوند “برخی افراد ممکن است به عنوان کسانی توصیف شوند که عمل گرا هستند ، دوست دارند خودشان را مشغول کنند ، کارها را انجام دهند ، پروژههای مختلف را انجام دهند” و سپس از ” شما چه مقدار از یک فاعل هستید؟ سپس این رتبه بندی ها بر روی نمودار به تصویر کشیده می شوند. پس از گردآوری این جزوه روابط عمومی بالینی ، درمانگر چند وجهی در مشورت با بیمار ، به انتخاب روشهای درمانی و حالات بدنی برای این مورد خاص میپردازد. بدیهی است که کار درمانگر به نوع رویهها و حالات بدنی انتخابی بستگی خواهد داشت. یک “واژهنامه تکنیکهای اصلی” به کار رفته در درمان چند وجهی شامل کمتر از ۳۹ مداخله نیست و آنها تنها مداخلات اصلی هستند! وظایف درمانگر در اجرای تکنیک تمرکز گندلین (۱۹۸۱)که در تضاد با استراتژی متناقض یا مسدود کردن افکار است ، در واقع کاملا متفاوت خواهد بود.
اساس اولیه برای انتخاب تکنیک ، تحقیق در مورد نتیجه با توجه به اثربخشی آن تکنیک است. برای مثال ، درمان مشکلات معمولا نیازمند یک برنامه ساختاری و فعال درمان است که شامل پیشگیری از پاسخ و بازسازی شناختی است. با این حال ، این تکنیک باید با ویژگیهای ویژه هر فرد تطبیق داده شود. اگر پیشگیری از پاسخ برای بیمار ناموفق یا غیرقابلقبول باشد ، پس تکنیک صندلی خالی یا تصاویر و یا به معنای واقعی کلمه دهها مداخله دیگر در نظر گرفته خواهد شد. انتخاب یک روش درمانی یک علم است ، اما اجرای آن یک هنر است.
در کار با یک زن جوان که پس از تماشای یک برنامه تلویزیونی وحشتناک که در آن هیولاهای گربه صفت توسط شیطان تسخیر شده بودند ، دچار ترس از گربه شده بود ، لازاروس در ابتدا تصمیم گرفت که حساسیتزدایی استاندارد را انجام دهد. این روش به طور گسترده مورد تحقیق قرار گرفتهاست تا درمانجو آرامش خود را حفظ کند در حالی که تصور میکند گربهها در فاصلهای نزدیک و نزدیکتر به او قرار دارند. اما در این صورت جواب نداد. لازاروس تکنیک خاصی را به یاد میآورد که از برنامهنویسی عصبی – زبانی (NLP)گرفته شدهبود که به نظر مرتبط میآمد ، حتی اگر NLP را از نظر نظری غیر منطقی و از نظر علمی غیرقابل دفاع میدانست. این تکنیک شامل تصور شی ترسناک و کوچک کردن آن به اندازه کوچکی است که میتوانید آن را له کنید. در این مورد ، این روش کاملا با بیمار متناسب است و بسیار خوب جواب میدهد. به عنوان یک گلچین فنی ، لازاروس میتواند یک تکنیک NLP را بدون تایید کل نظریه پشت آن به کار گیرد.
به طور خلاصه: کار درمانگر چند وجهی این است که یک ارزیابی چند وجهی انجام دهد ، درمانهای انتخاب را تعیین کند و رابطه درمانی را با نیازهای آن بیمار خاص شخصی سازی کند.
دانلود رایگان خلاصه کتاب روابط عمومی pdf
رابطه درمانی
درمان چند وجهی رابطه درمانگر بیمار را به عنوان بستری در روابط عمومی میگیرد که این امکان را فراهم میکند که تکنیکها ریشه بدوزند ، نه به عنوان ابزار اصلی برای پایان. در این راستا ، متخصصان بالینی چند وجهی ، مانند همکاران رفتاری خود ، رابطه درمانی را به عنوان پیششرط تغییر در همه موارد و به عنوان محتوایی که تنها در مواردی که سبکهای بین فردی خاص (مانند نقص ابراز وجود یا افراط خشم)در تعاملات بین بیمار و درمانگر مشکلساز شناخته میشوند ، میبینند. یک رابطه گرم و اهمیت دادن ، زمینه تغییر است ، اما به ندرت فرآیند اصلی تغییر است. در اغلب موارد ، بیماران نیاز به تسکین رفتارهای ناسازگارانه ، شناختهای اشتباه و مشکلات دیگر در تمام سیستم آموزشی دارند.
لازاروس به طور خاص از این مفهوم انتقاد جزوه روابط عمومی که همدلی واقعی ، توافق درمانگر و احترام مثبت شرایط لازم و کافی برای تغییر شخصیت سازنده هستند ، همانطور که راجرز (۱۹۵۷)پیشنهاد کردهاست. از یک سو ، تحقیق تجربی نه از ضرورت و نه از کفایت این شرایط تسهیلکننده حمایت میکند (فصل ۵ را ببینید). به عبارت دیگر ، ارائه یک رابطه درمانی یکسان و واحد (یا ساده)برای همه درمانجویان در مواجهه با یک رواندرمانی شخصی و سفارشی به پرواز در میآید. به گفته لازاروس: “آنها [درمانگران ستیزه جو درمانجو مداری] متوقف نمی شوند كه كی ، در چه شرایطی و با كدام یك از آنها باید موضع تعلیمی یا تعلیماتی متمركز به كار بگیرند یا چه موقع میتوان یک معلم مرجع شبح مانند سفارش داد. ” و: “چگونه است که یکی از اولین چیزهایی که همه ما در روانشناسی 101 می آموزیم این است که تفاوتهای فردی در درجه اول اهمیت قرار دارد ، این که همه افراد منحصر به فرد هستند ، اما وقتی صحبت از درمان بیماران می شود ، به نظر می رسد برخی تصور می کنند که همه آنها از قالبهای یکسان آمده اند؟ ”
درمانگر چند وجهی ، مشارکت خود را در فرآیند درمانی اصلاح میکند تا مناسبترین رابطه را برای آن مراجع خاص ، در مقابل تناسب فرد با درمان ، ارائه دهد. مفهوم این آفتابپرست معتبر اغلب مورد استناد قرار میگیرد. یک مجموعه انعطافپذیر از سبکها و مواضع رابطه برای مطابقت با نیازها و انتظارات مختلف درمانجو مورد نیاز است. این شامل سطح غیررسمی یا تشریفاتی بودن درمانگر ، میزان افشای اطلاعات شخصی توسط درمانگر ، میزان آغاز مباحث گفتگو توسط درمانگر و به طور کلی ، میزان راهنمایی ، حمایتی یا انعکاسی بودن آن است. “تنها چیزی که ما مشترک آن هستیم این است که (۱)سفت و سخت نباشید و (۲)یک فرد را تحقیر نکنید و یا شان او را از بین ببرید”.
شاخصهایی که مواضع بین فردی متخصص بالینی را هدایت میکنند عبارتند از آمادگی بیمار برای تغییر ، اولویتهای درمان و سطح مقاومت. در رفتار با یک زن جوان که بسیار محجوب و آزرده بود ، به طور مثال او تقریبا آهسته پچپچ میکرد و بسیار مودب و مودب بود. اما در برخورد با یک زن میانسال که خود را به عنوان “یک همسر ، مادر ، خانهدار و منشی حقوقی در آن نظم” توصیف میکرد ، او با تمسخر و تمسخر دوستانه پاسخ میداد.
خاطره او از جلسه اول خود را با زنی چالش برانگیز و بی ادب در نظر بگیرید که هنگام ورود به دفتر کار او را از بالا و پایین نگاه کرد.
بیمار: چرا بیرون دفترت یه قبر داری؟
لازاروس: (به سبک راجرزی متعجب شده و پاسخ میدهد)من در خارج از دفترم قبر دارم؟
بیمار: بیرون پنجره رو نگاه کن احمق
لازاروس: (به بیرون از پنجره دفترش به دو باغچه جدید که در کنار پیادهرو جلویی نصب شدهبودند نگاه میکنم)خب ، از آنجا که شما سوال میکنید ، من یکی از شکستهای بالینی خود را در یک قبر دفن کردهام و اگر به یک روابط عمومی بدون همکاری تبدیل شوید دیگری به شما اختصاص داده شدهاست.
روابط مختلفی وجود دارد اما همه آنها ظاهرا برای درمانجویانی که درگیر این مساله هستند ، درمانی هستند. این آفتابپرست اصیل رنگ و ترکیب را به زمینههای مختلف تغییر میدهد ، اما هیچ موجودی طیف نامحدودی از رنگها و سایههای مختلف ندارد. اگر سبک درمانگر به طور جزوه روابط عمومی با انتظارات بیمار متفاوت باشد ، نتایج مثبت نامحتمل خواهند بود. هنگامی که درمانگر چند وجهی قادر یا مایل به تطبیق مواضع رابطه با درمانجویان فردی نیست ، یک ارجاع نشان داده میشود.
انعطافپذیری سبکهای ارتباطی در درمان نیز به روابط خارج از درمان اعمال میشود. لازاروس معتقد است که عبور متفکرانه از مرزهای غیر جنسی خاص با بیماران میتواند اثرات مثبت و التیام بخشی داشته باشد. در صورت دعوت ، او ممکن است با یک درمانجو تنیس بازی کند و یا در یک مهمانی درمانجو شرکت کند ، حرکتی که اغلب احساسات مثبت در مورد درمان و نتیجه آن را تقویت میکند. کارشناسان که از یک کتاب قوانین سفت و سخت از نسخههای چاپی پیروی میکنند (همانطور که توسط بسیاری از هیاتهای صدور مجوز تعیین شدهاست) ممکن است نتوانند انسانیت اساسی را فراهم کنند که درمانجویان آنها میتوانند حس پذیرش واقعی و تایید خود را از آن به دست آورند.
کارآمدیها
قطعا تعمیم دادن در مورد رواندرمانی شخصی که به دنبال درمان روانی برای هر بیمار منحصر به فرد است ، دشوار است. پاسخ تکرار شونده به سوالات در مورد طول ، قالب و هزینه درمان چند وجهی “بستگی دارد” است.
طول درمان چند وجهی به سمت کوتاه شدن پیش میرود. در بیمارانی که اختلالات با شدت متوسط را تجربه میکنند ، به نظر میرسد که طول متوسط حدود ۳۰ جلسه بیشتر یا کمتر باشد. بستگی دارد. در صفحه اول کتاب خود در مورد درمان چند وجهی کوتاه ، لازاروس با توجه به موضوع و کنجکاوی خود ، بلافاصله “به تعقیب و گریز” خاتمه میدهد: ” هر کسی جزوه اختلالات شخصیت درمان مختصری ارائه دهد ، اما آیا امکان ارائه یک دوره رواندرمانی کوتاهمدت اما جامع وجود دارد؟ پاسخ صریح من ” اغلب ، بله.” فرمول چند وجهی مختصر او ابتدا با تعیین اینکه آیا مشکلات قابلتوجهی در هر یک از روشهای BASIC I.D. وجود دارد یا خیر شروع میشود. دوم ، در هماهنگی با درمانجو ، سه یا چهار مشکل محوری را انتخاب کنید که نیازمند توجه خاص هستند. سوم ، اگر اینطور نشان داده شود ، جزوه روابط عمومی به بیمار یک معاینه فیزیکی و داروهای روان گردان روابط عمومی شود. چهارم ، هر زمان که ممکن است ، از روشهای مبتنی بر شواهد برای مشکلات خاص استفاده کنید. درمان مختصر موثر ، به مراتب کمتر به ساعات کاری شما بستگی دارد تا به چیزهایی که در آن ساعات قرار میدهید. تلاش برای دستیابی بیشتر با مکانهای کمتر نیاز قابلتوجهی به متخصص بالینی التقاطی برای شناسایی سریع مشکلات ، پرورش یک رابطه درمانی و مداخله با روشهای خاص دارد. این توصیف احتمالا برای تمام درمانهای مختصر به طور کلی به کار میرود اما قطعا برای درمان چند وجهی به طور خاص به کار میرود.
بیش از اکثر سیستمهای رواندرمانی ، رویکرد چند وجهی از قالبهای مختلف فردی ، زوجها ، خانواده ، گروه با جمعیتهای مختلف بیماران بستری ، سرپایی ، کودکان و سالمندان استفاده کرده و آنها را با هم ترکیب میکند. همان طور که در یک مورد خاص نشانداده شدهاست ، درمان جنسی تخصصی و دارو درمانی نیز به طور نسبی ارائه میشوند.
به دنبال التقاطی فنی ، آموزش بالینی باید روشهای موثر را از بسیاری از منابع حذف کند. این امر مستلزم آن است که درمانگر به طور مستمر و مستقل از میراث نظری خود ، به دنبال روشهای موثر باشد و درمانگر از تحقیق در مورد نتیجه رواندرمانی آگاه باشد. با این حال ، درمانگر چند وجهی متعهد به کسب صلاحیت در طیف گستردهای از تکنیکهای بالینی و مواضع ارتباطی است. راستی که از نظر ذهنی و احساسی بسیار خستهکننده است!
تمرکز با نظریههای انتزاعی ، وسعت درمان ترکیبی موثر را تضعیف میکند. برای مثال ، کارآموزان روانکاوانه به جای ترویج عمل ، زمان زیادی را صرف بررسی تعارضات ذهنی میکنند. سیستمهای خانوادگی که طرفدار آنها هستند ، مستعد دیدن کل جنگل هستند اما نه تکتک درختان. و برای مثال نهایی ، کارآموزان با دقت شناختی به بحث ، چالش و توضیح ادامه میدهند که چه زمانی به جای تغییر روشها به جایی میرسند. عملگرایی انعطافپذیر کلید درمان موثر است. آموزش از بخشهای مختلف نظاممند و همچنین چندین موسسه درمان چند وجهی در سراسر کشور در دسترس است. درمان شخصی اجباری نیست مگر در مواردی که مشکلات شخصی درمانگر با ارزیابی دقیق و درمان موثر تداخل دارد.
اثربخشی
چند مطالعه پیامد و چندین پایاننامه به بررسی اثربخشی درمان چند وجهی پرداختهاند. در هلند ، یک مطالعه پیامد درمانی شامل ۸۴ بیمار مبتلا به اختلالات اضطرابی بود که اکثریت قریب به اتفاق آنها درمان قبلی را بدون موفقیت دریافت کرده بودند. درمان چند وجهی منجر به بهبود قابلتوجه و پیگیری ۹ ماهه با دوام شد. در اسکاتلند ، یک مطالعه پیامد کنترلشده روی کودکان با ناتوانیهای یادگیری ، درمان چند وجهی را با رویکردهای یکپارچه کمتر مقایسه میکند. نتایج درمان چند وجهی را ترجیح میدهند.
خود لازاروس تحقیقات پیگیری متعددی را در مورد بیمارانی که درمان چند وجهی دریافت میکنند ، انجام دادهاست و متوجه شدهاست که نتایج پایدار به طور مستقیم با تعداد روشهای پیمودهشده عمدی ، متناسب روابط عمومی. این یک اصل چند وجهی جزوه روابط عمومی که هر چه یک درمانجو در رواندرمانی بیشتر یاد بگیرد ، احتمال عود آن کمتر خواهد بود. تعداد کمی از مطالعات کنترلشده در مورد اثربخشی درمان چند وجهی ، حمایتی هستند ، اما قطعی نیستند. درمان چند وجهی تلاش میکند تا یافتههای تحقیقاتی جدید را در چارچوب باز خود جای دهد ، در حالی که سیستم رواندرمانی دیگری وجود دارد. اما این که آیا بررسی این زمینه برای روشهای درمانی بهتر ، اثربخشی متخصص بالینی را افزایش میدهد یا خیر ، همچنان یک سوال تجربی است.
در تغییرات گستردهتر ، تحقیق درباره رواندرمانی التقاطی در سه مرحله انجام می(). ”” “” : ”” “”
فهرست مطالب