دانلود کامل ترین جزوه دینامیک سازه ها

جزوه تایپ شده دینامیک سازه ها

دانلود فایل

اباذر اصغری دینامیک سازه ها ارشد عمران خلاصه کتاب چوپرا مدرسان شریف کلاف رشته برق و الکترونیک کارشناسی ارشد پیام نور مهندسی

()، ؟ ؛ ‌:
: : : : : : ارزش فعالیت های بازرسی منفرد، فراوانی و محدوده آن ها
تکنیک های آماری (داده کاوی، یادگیری ماشین، مدل سازی آماری) مورد نیاز برای انجام کارهای تحلیلی نرم افزاری خارج از محدوده این کتاب است. برخی از این تکنیک ها به طور مختصر در ضمیمه 2، مورد بحث قرار گرفته است. در ادامه این فصل، بر استفاده از دینامیک نرم افزاری تمرکز خواهیم کرد.

3-23 واحدهای محصول
در چهار دهه گذشته، بسیاری از محققان تلاش کرده اند تا یک معیار واحد برای اندازه گیری جامع پیچیدگی نرم افزار، ارائه دهد. فنتون این تحقیق را جستجوی “جام مقدس ناممکن” توصیف می کند. اگرچه ده ها معیار پیچیدگی پیشنهاد شده است، اما هر کدام دیدگاه متفاوتی از پیچیدگی سیستم و ویژگی های مربوط به آن دارند. برای مقایسه، واحدی را برای ارزیابی یک خودرو جذاب در نظر بگیرید. برخی از ناظران ممکن است بر طراحی بدنه تأکید کنند؛ سایرین ممکن است ویژگی های مکانیکی را در نظر بگیرند؛ برخی دیگر ممکن است هزینه، عملکرد، یا استفاده از سوخت های جایگزین، یا توانایی بازیافت در هنگام قفل خودرو را بیان کنند. از آنجا که ممکن است هر یک از این ویژگی ها با سایر موارد مغایرت داشته باشد، به دست آوردن یک ارزش واحد برای “جذابیت” دشوار است. همین مشکل در مورد نرم افزارهای رایانه ای نیز رخ می دهد. با این حال، اندازه گیری و مقایسه پیچیدگی نرم افزار، ضروری است. و در صورتی که بدست آوردن یک مقدار واحد از این واحد کیفیت دشوار باشد، باید بتوان معیارهای مختلف جزوه دینامیک سازه ها های داخلی برنامه (مانند سازماندهی مؤثر، استقلال عملکردی و سایر ویژگی های مورد بحث در فصل 9) را تدوین کرد. این معیارها و واحدهای بدست آمده از آن ها می تواند به عنوان شاخص های مستقل کیفیت الزامات و مدل های طراحی، مورد استفاده قرار گیرد.اما در این مورد نیز مشکلاتی وجود دارد. فنتون در این مورد می گوید: “خطر تلاش برای یافتن اقداماتی با ویژگی های متفاوت، این است که ناگزیر اقدامات باید اهداف متضادی را برآورده کند. این برخلاف نظریه بازنمایی اندازه گیری است.” اگرچه بیانیه فنتون درست است، اما دینامیک معتقدند اندازه گیری محصول در مراحل اولیه فرآیند نرم افزار، مکانیزم سازگار و عینی را برای ارزیابی کیفیت در اختیار مهندسان نرم افزار قرار می دهد.

دینامیک سازه ها

” خانه امن: بحث در مورد واحدهای محصول”
صحنه: اتاقک وینود.
گفتگوکنندگان: وینود ، جیمی و اد، اعضای تیم مهندسی نرم افزار SafeHome که به کار خود در زمینه طراحی سطح قطعات و طراحی نمونه آزمایشی ادامه می دهند.

دانلود رایگان خلاصه کتاب پی دی اف pdf کامل جزوه دینامیک سازه ها

وینود: داگ [داگ میلر، مدیر مهندسی نرم افزار]، بهم گفت که همه ما باید از واحدهای محصول استفاده کنیم، اما حرفش یه جورایی مبهم بود. همچنین گفت که این موضوع رو پیش نمی بره و استفاده از اون ها، به عهده خود ماست.
جیمی: خوبه، چون من اصلاً وقتی برای شروع اندازه گیری ندارم. ما داریم سعی می کنیم تا برنامه رو همونطور که هست، حفظ کنیم.
اد: من با جیمی موافقم. ما مخالفیم و اصلاً هیچ وقتی برای این کار نداریم.
وینود: آره، می دونم، اما یادت نره که استفاده از اون ها مزایایی هم داره.
جیمی: بحث سر این مسائل جزوه دینامیک سازه ها ، وینود، بحث زمانه؛ و من شخصاً اصلاً زمان برای این کار ندارم.
وینود: اما اگه اندازه گیری در وقتتون صرفه جویی کنه، چی؟
اد: اینطور نیست، این کار، دینامیک می بره و همونطور که جیمی گفت…
وینود: نه، صبر کن. اگه باعث صرفه جویی در وقت بشه چی؟
جیمی: چطور؟
وینود: دوباره کاری. اگه اقدامی که استفاده می کنیم به ما کمک کنه تا از یه مشکل بزرگ یا حتی متوسط جلوگیری کنیم، دیگه مجبور نیستیم روی بخشی از سیستم دوباره کار کنیم، اینجوری در وقت صرفه جویی میشه، درسته؟
اد: خب به نظر منطقی میاد، اما تو میتونی تضمین کنی که واحدهای محصول بهمون در یافتن مشکل کمک کنه؟
وینود: تو می تونی تضمین کنی که اینطور نمیشه؟
جیمی: پس پیشنهادت چیه؟
وینود: من فکر می کنم ما باید واحد معیار طراحی، احتمالاً طبقه محور، انتخاب کنیم و ازشون به عنوان بخشی از فرایند بررسی برای هر جزئی که توسعه می دیم، استفاده کنیم.
اد: من واقعاً با واحدهای طبقه محور آشنا نیستم.
وینود: خب من مدتی رو صرف بررسی اون ها می کنم و بعد پیشنهادم رو بهتون میگم، چطوره؟
(اد و جیمی بدون اشتیاق سر تکان می دهند.)

1-3-23 واحدهای مدل الزامات
کار فنی در مهندسی نرم افزار با ایجاد دینامیک الزامات آغاز می شود. در این مرحله، الزامات به دست می آید و پایه ای برای طراحی ایجاد می شود. بنابراین، واحدهای محصول که بینشی از کیفیت مدل تجزیه و تحلیل ارائه می دهد، مطلوب هستند. اگرچه واحدهای تجزیه و تحلیل و مشخصات کمی در قسمت منابع، ذکر شده است، اما می توان واحدها (به عنوان مثال، از نقاط موردی یا نقاط عملکرد) که اغلب برای برآورد پروژه استفاده می شود (بخش 25.6) را تطبیق داده و آن ها را در این زمینه اعمال کرد. این واحدهای برآورد، مدل الزامات را با هدف پیش بینی “اندازه” سیستم حاصل، بررسی می کنند.این اندازه گاهی (اما نه همیشه)، شاخص پیچیدگی طراحی است و تقریباً همیشه نشان دهنده پیشرفت برنامه نویسی، ادغام و تلاش برای آزمایش است. با اندازه گیری ویژگی های مدل الزامات، می توان بینش کمی راجع به ویژگی و کامل بودن آن به دست آورد.
نرم افزارهای متعارف: دیویس و همکارانش لیستی از ویژگی های مورداستفاده برای ارزیابی کیفیت مدل الزامات و مشخصات الزامات مربوطه را ارائه می دهند:
مشخص بودن (عدم ابهام)، کامل بودن، درستی، قابل فهم بودن، قابل راستی آزمایی، سازگاری داخلی و خارجی، دست یافتنی بودن، خلاصه پذیری، قابلیت ردیابی، اصلاح پذیری، دقت و قابلیت استفاده مجدد. علاوه بر این، نویسندگان توجه می کنند که مشخصات با کیفیت بالا به صورت الکترونیکی ذخیره شود. قابل اجرا یا حداقل قابل تفسیر باشد؛ حاشیه نویسی شده با اهمیت نسبی و پایدار باشد، نسخه بندی شده، سازماندهی شده، ارجاع جزوه دینامیک سازه ها  شده و در سطح مناسب از جزئیات، مشخص شده باشد. اگرچه به نظر می رسد بسیاری از این ویژگی ها ماهیت کیفی دارند، اما هر یک را می توان با دینامیک از یک یا چند واحد نشان داد. به عنوان مثال، فرض می کنیم که در یک مشخصات، nr الزام وجود دارد، به طوری که:
nr = nf + nnf
در رابطه بالا، nf تعداد الزامات عملکردی و nnf تعداد الزامات غیر عملکردی (به عنوان مثال، عملکرد) است. برای تعیین ویژگی (عدم ابهام) الزامات، دیویس و همکارانش، بر اساس تفسیر مسئولین بازبینی از هر الزام، واحدی را پیشنهاد می کنند:
Q1 = nui ÷ nr
در رابطه فوق، nui تعداد الزاماتی است که همه مسئولین بازبینی برای آن تفسیرهای یکسانی داشتند. هرچه مقدار Q به 1 نزدیکتر باشد، ابهام مشخصات کمتر است. سایر خصوصیات نیز به شیوه مشابهی محاسبه می شوند.
نرم افزارهای موبایل: هدف همه پروژه های موبایل، ارائه ترکیبی از محتوا و عملکرد به کاربر نهایی است. معیارها و واحدهای مورد استفاده برای پروژه های مهندسی نرم افزار قدیمی به سختی قابل ترجمه مستقیم به MobileApps است. با این وجود، با تدوین اقداماتی در طول فعالیت های جمع آوری الزامات، می توان مبنایی برای ایجاد معیارهای MobileApp ایجاد کرد.
تعداد صفحه های استاتیک صفحه نمایش: این صفحات پیچیدگی نسبی کمی را نشان می دهند و به طور کلی نسبت به صفحات پویا، به تلاش کمتری نیاز دارند. این اندازه گیری نشان دهنده اندازه کلی برنامه و تلاش لازم برای توسعه آن است.
تعداد صفحه نمایش پویا: این جزوه دینامیک سازه ها پیچیدگی نسبی بالاتری را نشان می دهند و نسبت به صفحات ایستا به تلاش بیشتری نیاز دارند. این اندازه گیری نشان دهنده اندازه کلی برنامه و تلاش لازم برای توسعه آن است.
تعداد اشیاء داده مداوم: با افزایش تعداد داده های مداوم (به عنوان مثال، پایگاه داده یا پرونده داده)، پیچیدگی MobileApp نیز افزایش می یابد و تلاش برای پیاده سازی آن نیز به نسبت افزایش می یابد.

دانلود رایگان خلاصه کتاب دینامیک سازه ها PDF

تعداد سیستم های خارجی رابط: با دینامیک  نیاز به رابط ، پیچیدگی سیستم و تلاش برای توسعه نیز افزایش می یابد.
تعداد اشیاء محتوای ایستا: این اشیاء پیچیدگی نسبی پایینی را نشان می دهند و عموماً نسبت به صفحات پویا به تلاش کمتری نیاز دارند.
تعداد اشیاء محتوای پویا: این اشیاء پیچیدگی نسبی بالاتری را نشان می دهند و نیاز به تلاش بیشتری نسبت به صفحات استاتیک دارند.
تعداد عملکردهای اجرایی: با افزایش تعداد عملکردهای اجرایی (به عنوان مثال، یک اسکریپت یا اپلت)، تلاش برای مدل سازی و ساخت نیز افزایش می یابد. به عنوان مثال با این اقدامات ، می توانید معیاری را تعریف کنید که میزان سفارشی سازی کاربر نهایی لازم برای MobileApp را منعکس کند و آن را با تلاش صرف شده در پروژه و/یا خطاهایی که هنگام بررسی و آزمایش برطرف می شوند، مرتبط کند. برای این کار، روابط زیر تعریف می شوند:
Nsp = تعداد صفحات استاتیک صفحه نمایش
Ndp = تعداد صفحات نمایش پویا
بنابراین شاخص سفارشی سازی از رابطه زیر به دست می آید:
C = Ndp ÷ Ndp + Nsp
مقدار C از 0 تا 1 متغیر است.
با بزرگتر شدن C ، سطح سفارشی سازی برنامه به یک مشکل فنی مهم تبدیل می شود. واحدهای مشابه را می دینامیک  با اقدامات پروژه مانند تلاش صرف شده، خطاها و نقایص کشف شده و مدل ها یا صفحات اسناد محاسبه و تولید شده، مرتبط کرد. اگر مقادیر این واحدها در یک پایگاه داده با اقدامات پروژه (پس از اتمام تعدادی از پروژه ها) ذخیره شود، روابط بین اقدامات مورد نیاز برنامه و اقدامات پروژه، شاخص هایی را ارائه می دهد، که می تواند به ارزیابی پروژه کمک کند.

2-3-23 واحدهای طراحی برای نرم افزارهای متعارف
نمی توان تصور کرد که طراحی یک هواپیمای جدید، تراشه رایانه ای جدید یا یک ساختمان اداری جدید، بدون تعیین اقدامات طراحی، تعیین واحدهای جنبه های مختلف کیفیت طراحی و استفاده از آن ها به عنوان شاخصی برای راهنمایی روش طراحی، تکامل یابد. اما با این حال، طراحی سیستم های پیچیده مبتنی بر نرم افزار، اغلب بدون اندازه گیری ادامه می یابد. نکته جالب این امر این است که معیارهای طراحی نرم افزار در دسترس هستند، اما اکثریت قریب به اتفاق مهندسان نرم افزار، از وجود آن ها بی اطلاع هستند. معیارهای طراحی معماری بر ویژگی های معماری برنامه (فصل 10) با تأکید بر ساختار معماری و اثر بخشی ماژول ها یا اجزای درون معماری متمرکز است. این واحدها “جعبه سیاه” هستند؛ یعنی نیازی به هیچگونه دانشی در مورد عملکرد داخلی یک جزء نرم افزاری خاص، ندارند. جزوه سازه های بتن آرمه پیشرفته می توانند یک دیدگاه در مورد ساختار و پیچیدگی سیستم مرتبط با طراحی معماری را ارائه دهند. Card and Glass، سه معیار برای پیچیدگی طراحی نرم افزار تعریف می کند: پیچیدگی ساختاری، پیچیدگی دادهجزوه دینامیک سازه ها ها و پیچیدگی سیستم. برای معماری های سلسله مراتبی (به عنوان مثال، معماری های فراخوانی و بازگشت)، پیچیدگی ساختاری یک ماژول (i)، به شکل زیر تعریف می شود:
S(i) = f 2 out(i)
در رابطه فوق، fout (i)، خروجی دینامیک  i است. پیچیدگی داده ها نشان دهنده پیچیدگی رابط داخلی ماژول i است و به صورت زیر تعریف می شود:
D(i) = v(i) ÷ fout(i) + 1
در رابطه فوق، v (i) تعداد جزوه دینامیک سازه ها ورودی و خروجی است که به ماژول i منتقل می شوند. در نهایت، پیچیدگی سیستم به عنوان مجموع پیچیدگی ساختاری و داده، به صورت مشخص تعریف می شود:
C(i) = S(i) + D(i)
با افزایش هر یک از این مقادیر پیچیدگی، پیچیدگی کلی معماری سیستم نیز افزایش می یابد. این امر، بر احتمال افزایش تلاش یکپارچه سازی و آزمایش، می افزاید
تصویر 1-23
فنتون تعدادی واحد ساده مورفولوژی (یعنی ریخت شناسی) را پیشنهاد می کند که می تواند معماری برنامه های مختلف را با استفاده از مجموعه ای از ابعاد مستقیم مقایسه کند. با توجه به معماری تماس و بازگشت در شکل 23.1، می توان واحدهای زیر را تعریف کرد:
Size = n + a
در رابطه فوق، n تعداد گره ها و a تعداد قوس ها را نشان می دهد. برای معماری نشان داده شده در شکل 23.1:
Size = 17 + 18 = 35
عمق = طولانی ترین مسیر از گره ریشه (بالا) به گره برگ.
برای معماری نشان داده شده در شکل 23.1 ، عمق = 4.
عرض = حداکثر تعداد گره ها در هر سطح از معماری.
برای معماری نشان داده شده در شکل 23.1 ، عرض = 6.
نسبت قوس به گره، r = a/n، چگالی اتصال معماری را اندازه گیری می کند و می تواند دینامیک  ساده ای از اتصال معماری را ارائه دهد.
برای معماری نشان داده شده در شکل 23.1، r = 18/17 = 1.06.
فرماندهی سیستم های نیروی هوایی ایالات متحده تعدادی شاخص کیفیت نرم افزار را بر اساس ویژگی های طراحی قابل اندازه گیری یک برنامه کامپیوتری ایجاد کرده است. با استفاده از مفاهیم مشابه مفاهیم پیشنهادی در IEEE Std. 982.1-2005، نیروی هوایی از اطلاعات به جزوه دینامیک سازه ها آمده از داده ها و طراحی معماری برای بدست آوردن شاخص کیفیت ساختار طراحی (DSQI) استفاده می کند که این شاخص، از 0 تا 1 متغیر است.

3-3-23 واحدهای طراحی برای نرم افزارهای شیء گرا
در مورد طراحی شی گرا مطلبی وجود دارد؛ یک طراح مجرب “می داند” چگونه یک سیستم OO را ارائه کند تا به طور موثر نیازهای مشتری را پیاده سازی کند. اما ، با افزایش اندازه و پیچیدگی یک مدل طراحی OO، دیدگاهی عینی تر از ویژگی های طرح، می تواند هم برای طراح مجرب (که بینش بیشتری کسب می کند) و هم برای مبتدیان (که شاخصی از کیفیت را به دست می آورند، که در غیر این صورت، در دسترس نخواهد بود)، مفید باشد. در بررسی دقیق معیارهای نرم افزاری برای سیستم های OO ، Whitmire نه ویژگی متمایز و قابل اندازه گیری یک طراحی OO را توصیف می کند. اندازه، با در نظر گرفتن شمارش استاتیک از واحدهای OO مانند طبقات یا عملیات ها، همراه با عمق شجره نامه، تعیین می شود. پیچیدگی از نظر ویژگی های ساختاری، با بررسی نحوه ارتباط طبقات طراحی OO با ()، “[طبقه]، ” (). () (): () )