دانلود کامل ترین جزوه قوانین و مقررات محیط زیست

جزوه رنگی و تایپ شده قوانین و مقررات محیط زیست

دانلود فایل

 

ناصر قاسمی دانشگاه پیام نور کتاب دانشگاه آزاد علمی کاربردی استخدامی رشته کاردانی کارشناسی ارشد خلاصه

 

 

 

 

 

 

 

 

پیوندهای دی () () () : ً -(-). اصلاح مهم افزودن گروه های استیل (CH_3CO) به اسیدهای آمینه است ، فرایندی که به عنوان استیل شناخته می شود. مورد دیگر افزودن فسفات (PO_4) به گروه های هیدروکسیل در باقی مانده های سرین ، ترئونین و تیروزین است ، فرایندی که به عنوان فسفوریلاسیون شناخته می شود. ما با نمونه های بی شماری از پروتئین ها روبرو خواهیم شد که فعالیت آنها با فسفوریلاسیون برگشت پذیر و دفسفوریلاسیون تنظیم می شود. فسفوریلاسیون نیتروژن در زنجیره جانبی هیستیدین در باکتری ها ، قارچ ها و گیاهان به خوبی شناخته شده است ، اما شاید به دلیل عدم ثبات نسبی هیستیدین فسفریله شده و ظاهرا در پستانداران نادر است ، کمتر مورد مطالعه قرار گرفته است. متیلاسیون زنجیره های جانبی آرژنین و لیزین روی جزوه قوانین و مقررات محیط زیست هایی به نام هیستون تنظیم کننده مهمی برای بیان ژن در یوکاریوت ها است (به فصل 9 مراجعه کنید). مانند فسفوریلاسیون و دفسفوریلاسیون ، متیلاسیون کنترل شده و دمتیلاسیون از فرآیندهای نظارتی مهم هستند. زنجیره های جانبی آسپاراژین ، سرین و ترئونین مکان هایی برای گلیکوزیلاسیون ، اتصال زنجیره های کربوهیدرات خطی و شاخه ای هستند. بسیاری از پروتئین های ترشحی و پروتئین های غشایی حاوی بقایای گلیکوزیله هستند و اصلاح برگشت پذیر گروه های هیدروکسیل روی سرین ها و ترئونین های خاص توسط قندی به نام استیل گلوکوزامین N نیز فعالیت های پروتئین را تنظیم می کند. سایر اصلاحات اسیدهای آمینه که در پروتئین های انتخاب شده یافت می شود شامل هیدروکسیلاسیون باقی مانده پرولین و لیزین در کلاژن است (به فصل 19 مراجعه کنید) ، متیلاسیون باقی مانده هیستیدین در گیرنده های غشایی و کربوکسیلاسیون گلوتامات در فاکتورهای لخته شدن خون مانند پروترومبین، از بین بردن آسپاراژین و گلوتامین برای تشکیل اسیدهای آمینه اسیدی مربوطه ، آسپارتات و گلوتامات ، نیز یک اتفاق معمول است.

شکل 15-2 اصلاحات متداول زنجیره های جانبی آمینو اسید در پروتئین ها. این باقیمانده های اصلاح شده و بسیاری دیگر با افزودن گروه های شیمیایی مختلف (قرمز) به زنجیره های جانبی اسید آمینه در حین یا بعد از سنتز یک زنجیره پلی پپتیدی تشکیل می شود.

استیلاسیون گروه آمینه باقیمانده N ترمینال، رایج ترین شکل اصلاح شیمیایی اسید آمینه است که 80 درصد از کل پروتئین ها برآورد می شود:

 

خلاصه کتاب کامل جزوه قوانین و مقررات محیط زیست رایگان پی دی اف pdf

این اصلاح ممکن است نقش مهمی در کنترل طول عمر پروتئین ها در سلول ها داشته باشد زیرا بسیاری از پروتئین های غیراستیله به سرعت تخریب می شوند.
از پنج نوکلئوتید مختلف برای ساختن اسیدهای نوکلئیک استفاده می شود
دو نوع اسید نوکلئیک شیمیایی مشابه DNA (اسید دئوکسی ریبونوکلئیک) و RNA (اسید ریبونوکلئیک) ، مولکول های اصلی سلول ها هستند که اطلاعات ژنتیکی را حمل می کنند. مونومرهایی که پلیمرهای DNA و RNA از آنها ساخته می شود ، نوکلئوتید نامیده می شوند ، همه دارای ساختار مشترکی هستند: یک گروه فسفات که توسط پیوند فسفو استر به یک قند پنتوز (پنج کربن) متصل می شود ، که به نوبه خود به یک حلقه حاوی کربن و نیتروژن مرتبط است. ساختار معمولاً به عنوان پایه نامیده می شود (شکل 2-16a). در RNA ، پنتوز ریبوز است. در DNA ، دی اکسیریبوز است که به جای یک گروه هیدروکسیل ، یک پروتون در موقعیت 2 دارد (شکل 2-16b). (ساختارهای قندها را با جزئیات بیشتر در زیر شرح می دهیم.) بازهای جزوه قوانین و مقررات محیط زیست ، گوانین و سیتوزین (شکل 2-17) هم در DNA و هم در RNA یافت می شوند. تیمین فقط در DNA و اوراسیل فقط در RNA یافت می شود.
آدنین و گوانین پورین هایی هستند که حاوی یک جفت حلقه ذوب شده هستند. سیتوزین ، تیمین و اوراسیل پیریمیدین ها هستند که حاوی یک حلقه هستند (شکل 2-17 را ببینید). پایه ها معمولاً به ترتیب A ، G ، C ، T و U به اختصار تعریف می شوند. همین اختصارات تک حرف نیز معمولاً برای نشان دادن کل نوکلئوتیدها در پلیمرهای اسید نوکلئیک استفاده می شود. در نوکلئوتیدها ، 1 اتم کربن قند (ریبوز یا دیوکسی ریبوز) به نیتروژن در موقعیت 9 پورین (N_9) یا در موقعیت 1 پیریمیدین (N_1) متصل می شود. ویژگی اسیدی نوکلئوتیدها به دلیل گروه فسفات است که در شرایط طبیعی داخل سلولی یون های هیدروژن (H) آزاد می کند و فسفات را بار منفی می گذارد (به شکل 2-16a مراجعه کنید). بیشتر اسیدهای نوکلئیک موجود در سلول ها با پروتئین هایی در ارتباط هستند که با فسفات های با بار منفی فعل و انفعالات یونی ایجاد می کنند.

 

شکل 2-16 ساختار مشترک نوکلئوتیدها. (الف) آدنوزین 5-مونوفسفات (AMP) ، نوکلئوتید موجود در RNA. طبق قرارداد ، اتم های کربن قند پنتوز در نوکلئوتیدها با اعداد اول شماره گذاری می شوند. در نوکلئوتیدهای طبیعی ، 1 کربن با پیوند به باز (در این مورد ، آدنین) پیوند می یابد. هر دو پایه (آبی) و فسفات موجود در 5 هیدروکسیل (قرمز) در بالای سطح حلقه قند گسترش می یابد. (ب) ریبوز و دیوکسی ریبوز ، به ترتیب پنتوزهای موجود در RNA و DNA.

شکل 17-2 ساختارهای شیمیایی بازهای اصلی در اسیدهای نوکلئیک. در اسیدهای نوکلئیک و نوکلئوتیدها ، نیتروژن 9 پورین و نیتروژن 1 پیریمیدین (قرمز) به 1 کربن ریبوز یا دی اکسیریبوز پیوند می خورند. U فقط در RNA و T فقط در DNA یافت می شوند. RNA و DNA هر دو حاوی A ، G و C هستند.

سلول ها و مایعات خارج سلول در موجودات زنده حاوی غلظت کمی از نوکلئوزیدها ، ترکیبات باز و قند بدون فسفات است. نوکلئوتیدها نوکلئوزیدهایی هستند که دارای یک ، دو یا سه گروه فسفات استری شده در 5 هیدروکسیل هستند. استریفیکاسیون تشکیل استر شامل پیوند کووالانسی یک اسید ، مانند اسید کربوکسیلیک یا اسید فسفریک ، با الکل همراه با آزاد سازی یک گروه هیدروکسیل (OH__) از اسید و H از گروه هیدروکسیل در مولکول دیگر است. ، که با هم یک مولکول آب را تشکیل می دهند. در اینجا ، یک اسید فسفریک با گروه 5 هیدروکسیل ریبوز استری شده است. مونوفسفات های نوکلئوزیدی دارای یک فسفات استری شده واحد هستند (شکل 2-16a را جزوه قوانین و مقررات محیط زیست ). دی فسفات های نوکلئوزیدی حاوی یک گروه پیرو فسفات هستند:

 

و تری فسفات های نوکلئوزیدی دارای فسفات سوم هستند. در جدول 2-3نام نوکلئوزیدها و نوکلئوتیدهای موجود در اسیدهای نوکلئیک و انواع مختلف فسفات نوکلئوزیدها آورده شده است. از سه فسفات نوکلئوزید در سنتز اسیدهای نوکلئیک استفاده می شود ، که ما در فصل 5 آنها را پوشش می دهیم. این فصل ، پرکاربردترین حامل انرژی بیولوژیکی است.
مونوساکاریدهای کووالانسی به صورت پلی ساکاریدهای خطی و منشعب جمع می شوند
عناصر سازنده پلی ساکاریدها قندهای ساده یا مونوساکاریدها هستند. مونوساکاریدها کربوهیدرات هایی هستند که به معنای واقعی کلمه ترکیبات کووالانسی پیوند خورده کربن و آب در نسبت یک به یک (CH_2O) هستند ، جایی که n برابر 3 ، 4 ، 5 ، 6 یا 7 است. هگزوزها (6 = n) و پنتوزها ( n = 5) متداول ترین مونوساکاریدها هستند. همه مونوساکاریدها حاوی گروه های هیدروکسیل (OH__) و یا یک آلدئید یا یک گروه کتو هستند:

 

 

 

جدول 3-2 اصطلاحات نوکلئوزید و نوکلئوتید ها
پایه ها پورین پیریمیدین ها
(A) آدنین (G) گوانین (C) سیتوزین (O) اوراسیل
(T) تیمین
نوکلئوزید ها
آدنوزین گوانوزین سیتیدین اریدین
دیوکسیادرنوزین دیوکسی جزوه قوانین و مقررات محیط زیست دیوکسی سیتیدین دیوکسی اتیمیدین
نوکلئوتید ها
آدنیلات گوانیلات سیتیلات اریدیت
دیوکسیادنیلات دیوکسی گوانیلات دی اکسی سیتلیت دی اکسی تیمیدلات
مونو فسفات های نوکلئوزیدی AMP GMP CMP UMP
دی فسفات های نوکلئوزید ADP GDP CDP UDP
تری فسفات های نوکلئوزید ATP GTP CTP UTP
دی اکسینوکلئوزید موندی و تری فسفات ها dAMP و … dGMP و … dCMP و … dTMP و …

بسیاری از قندهای مهم از نظر بیولوژیکی هگزوز هستند ، از جمله گلوکز ، مانوز و گالاکتوز (شکل 18-2). مانوز با گلوکز یکسان است با این تفاوت که جهت گیری گروه های پیوند یافته با کربن 2 برعکس می شود. به همین ترتیب ، گالاکتوز ، هگزوز دیگر ، فقط در جهت گیری گروه های متصل به کربن از گلوکز متفاوت است. تبدیل همزمان گلوکز و مانوز یا گالاکتوز نیاز به شکستن و ایجاد پیوندهای کووالانسی دارد. چنین واکنشی توسط آنزیم هایی به نام اپیمراز انجام می شود.
دی گلوز (C_6 H_12 O_6) منبع اصلی انرژی اصلی اکثر سلول ها در ارگانیسم های پیچیده چند سلولی است. این می تواند به سه شکل مختلف وجود داشته باشد: یک ساختار خطی و دو ساختار مختلف حلقه همی استال (شکل 2-18a). اگر گروه آلدئید موجود در کربن 1 با گروه هیدروکسیل کربن 5 ترکیب شود ، همی استال ،دی گلوکوپیرانوز ، حاوی یک حلقه شش عضوی است. همانطور که در شکل 2-18a نشان داده شده است ، در آنومرگلوکوپیرانوز ، گروه هیدروکسیل متصل به کربن 1 درجه از حلقه به سمت پایین است در آنومر ، این هیدروکسیل به سمت بالا قرار دارد. در محلول های آبی و آنومرها به راحتی خود به خود تبدیل می شوند. در تعادل حدود یک سوم آنومر و دو سوم وجود دارد که فرم زنجیره باز آن بسیار کم است. از آنجا که آنزیم ها می توانند بین آنومرهای گلوکز و آنومرها تفاوت قائل شوند ، این اشکال نقش بیولوژیکی متمایزی دارند. متراکم شدن گروه هیدروکسیل بر روی کربن 4 گلوکز خطی با گروه آلدهید آن منجر به تشکیل گلوکوفورانوزd ، یک همی استال حاوی یک حلقه پنج عضوی می شود. اگرچه هر سه شکل گلوکز d در سیستم های بیولوژیکی وجود دارد ، اما فرم پیرانوز (حلقه شش نفره) با بیشترین فراوانی است.

 

شکل 18-2 ساختارهای شیمیایی هگزوزها. همه جزوه قوانین و مقررات محیط زیست  فرمول شیمیایی یکسانی دارند (C_6 H_12 O_6) و حاوی یک آلدئید یا یک گروه کتو هستند. (الف) اشکال حلقه ای گلوکز D از مولکول خطی با واکنش آلدئید در کربن 1 با هیدروکسیل روی کربن 5 یا کربن 4 تولید می شود. سه شکل به راحتی قابل تبدیل هستند ، اگرچه شکل پیرانوز (راست) در غالب است سیستم های بیولوژیکی (ب) در مانوز Dو گالاکتوزD ، پیکربندی H (سبز) و OH (آبی) متصل به یک اتم کربن با گلوکز متفاوت است. این قندها ، مانند گلوکز ، در درجه اول به صورت پیرانوز (حلقه های شش نفره) وجود دارند.
حلقه پیرانوز در شکل 2-18aبه صورت مسطح جزوه انرژی و محیط زیست داده شده است. در حقیقت ، به دلیل هندسه چهار ضلعی در اطراف اتم های کربن ، پایدارترین ترکیب حلقه پیرانوز دارای شکل غیر پلان و مانند صندلی است. در این ترکیب ، هر پیوند از یک کربن حلقه به یک اتم غیر ریز (به عنوان مثال ، H یا O) یا تقریباً عمود بر حلقه است ، به عنوان محوری (a) نامیده می شود ، یا تقریباً در صفحه حلقه ، به عنوان استوایی (ه):

 

 

دی ساکاریدها که از دو مونوساکارید تشکیل شده اند ، ساده ترین پلی ساکاریدها هستند. دی ساکارید لاکتوز ، متشکل از گالاکتوز و گلوکز ، قند اصلی شیر است. دی ساکارید ساکارز ، متشکل از گلوکز و فروکتوز ، یک محصول اصلی فتوسنتز گیاه است و به صورت قند جدول معمولی تصفیه می شود (شکل19-2).
پلی ساکاریدهای بزرگتر ، حاوی ده ها تا صدها واحد مونوساکاریدی ، می توانند به عنوان مخازن گلوکز ، به عنوان اجزای ساختاری یا به عنوان چسب هایی عمل کنند که به سلول ها در بافت ها کمک می کند. رایج ترین کربوهیدرات ذخیره سازی در سلول های حیوانی ، گلیکوژن است ، یک پلیمر بسیار طولانی ، بسیار منشعب از گلوکز. به اندازه 10 درصد کبد از نظر وزنی می تواند گلیکوژن باشد. کربوهیدرات ذخیره کننده اولیه در سلول های گیاهی ، نشاسته ، همچنین یک پلیمر گلوکز است. به صورت شاخه ای (آمیلوز) و شکلی با انشعاب کمی (آمیلوپکتین) رخ می دهد. گلیکوژن و نشاسته هر دو از آنومر گلوکز تشکیل شده اند. در مقابل ، سلولز ، سازنده اصلی دیواره سلول های گیاهی که جزوه قوانین و مقررات محیط زیست سفتی بسیاری از ساختارهای گیاهان می شود (به فصل 19 مراجعه کنید) ، یک پلیمر بدون شاخه از آنومر گلوکز است. آنزیم های گوارشی انسان می توانند پیوندهای گلیکوزیدی در نشاسته را هیدرولیز کنند اما پیوندهای گلیکوزیدی موجود در سلولز را نمی توانند هیدرولیز کنند. بسیاری از گونه های گیاهان ، باکتری ها و کپک ها آنزیم های تجزیه کننده سلولز تولید می کنند. گاوها و موریانه ها می توانند سلولز را تجزیه کنند زیرا آنها باکتری های تجزیه کننده سلولز را در روده خود دارند. دیواره سلول های باکتریایی از پپتیدو گلیکان تشکیل شده است ، یک زنجیره پلی ساکاریدی که به طور متقاطع توسط پل های متقاطع پپتیدی به هم پیوسته است که باعث ایجاد سفتی و شکل سلول می شود. اشک انسان و مایعات دستگاه گوارش حاوی لیزوزیم است ، آنزیمی که قادر به هیدرولیز پپتیدو گلیکان در دیواره سلول باکتری است.

شکل 19-2 تشکیل دی ساکاریدهای لاکتوز و ساکاروز. در هر پیوند گلیکوزیدیک ، کربن آنومریک یک مولکول قند (به دو شکل یا ترکیب) با اکسیژن هیدروکسیل روی یک مولکول قند دیگر مرتبط است. پیوندها بر این اساس نام گذاری شده اند. بنابراین لاکتوز حاوی یک پیوند (4→1)β و ساکارز حاوی یک پیوند (2→ 1)α است.
آنزیم هایی که پیوندهای گلیکوزیدی را بهم پیوند می دهند که مونوساکاریدها را به پلی ساکاریدها متصل می کنند ، مخصوص آنومر یک قند و یک گروه خاص هیدروکسیل از سوی دیگر هستند. در اصل ، هر دو مولکول قند می تواند از طریق مختلف با یکدیگر مرتبط شود زیرا هر مونوساکارید دارای گروه های هیدروکسیل متعددی است که می توانند در تشکیل پیوندهای گلیکوزیدی شرکت کنند. علاوه بر این ، هر یک از مونوساکاریدها می توانند به بیش از دو مونوساکارید دیگر متصل شوند ، بنابراین یک شاخه و پلیمرهای غیرخطی تولید می شود. پیوندهای گلیکوزیدی معمولاً بین زنجیره پلی ساکارید در حال رشد و فرم اصلاح شده کووالانسی یک مونوساکارید تشکیل می شود. این تغییرات شامل افزودن یک فسفات (به عنوان مثال : گلوکز-6-فسفات) یا یک نوکلئوتید (به عنوان مثال : UDP-گالاکتوز) است:

 

 

آنزیم های اپیمراز که مونوساکاریدهای مختلف را تبدیل می کنند ، اغلب این کار را با استفاده از جزوه قوانین و مقررات محیط زیست نوکلئوتید به جای قندهای اصلاح نشده یا آزاد انجام می دهند.
بسیاری از پلی ساکاریدهای پیچیده حاوی قندهای اصلاح شده هستند که پیوند کووالانسی آنها با گروه های کوچک مختلف ، به ویژه گروه های آمینه ، سولفات و استیل است. چنین تغییراتی در گلیکوزآمینو گلیکان ها ، اجزای اصلی پلی ساکارید ماتریس خارج سلولی که در فصل 19 توصیف می کنیم ، فراوان است.
فسفولیپیدها بصورت غیرتوسطی به هم پیوند می یابند و ساختار اولیه دوسویه غشاهای زیستی را تشکیل می دهند
غشاهای زیستی ، ورق های بزرگ و انعطاف پذیر با ساختاری دو لایه هستند. آنها به عنوان مرز سلول ها و اندامک های داخل سلولی آنها عمل می کنند و سطوح خارجی برخی ویروس ها را تشکیل می دهند. غشاها به معنای واقعی کلمه سلول (غشای خارجی و محتویات درون غشا) و غیر آن را تعریف می کنند (فضای سلولی خارج غشا). غشا بر خلاف پروتئین ها ، اسیدهای نوکلئیک و پلی ساکاریدها ، توسط انجمن غیرتوسطی بلوک های سازنده مونتاژ می شوند. عناصر اصلی سازنده تمام غشا های زیستی فسفولیپیدها هستند ، که خواص فیزیکی آنها مسئول تشکیل ساختار دو لایه غشایی مانند ورق است. علاوه بر فسفولیپیدها ، غشای زیستی می تواند حاوی انواع مولکول های دیگر از جمله کلسترول ، گلیکولیپیدها و پروتئین ها باشد. ساختار و عملکرد غشا های زیستی به طور مفصل در فصل 7 شرح داده خواهد شد.
برای درک ساختار یک مولکول فسفولیپید ، باید هر یک از اجزای تشکیل دهنده آن و نحوه مونتاژ آن را درک کنیم. همانطور که به زودی خواهیم دید ، یک مولکول فسفولیپید متشکل از دو گروه اسید چرب غیر قطبی زنجیره بلند است که (معمولاً توسط پیوند استر) به گروه های کوچک و بسیار قطبی متصل می شوند ، از جمله یک مولکول آلی کوتاه مانند گلیسرول (پرو هیدروکسی پروپان) ، یک فسفات و به طور معمول ، یک مولکول آلی کوچک (شکل 20-2).
اسیدهای چرب از یک زنجیره هیدروکربنی متصل به یک گروه کربوکسیل (COOH__) تشکیل شده است. مانند گلوکز ، اسیدهای چرب منبع انرژی مهمی برای بسیاری از سلول ها هستند (به فصل 12 مراجعه کنید). طول آنها متفاوت است ، اگرچه اسیدهای چرب غالب در سلول ها تعداد زوجی از اتم کربن دارند ، معمولاً 14 ، 16 ، 18 یا 20. اسیدهای چرب اصلی موجود در فسفولیپیدها در جدول 4-2 ذکر شده است. اسیدهای چرب اغلب با مخفف Cx:y مشخص می شوند: جایی که x تعداد کربن های زنجیره ای و y تعداد پیوندهای دوتایی است. اسیدهای چرب حاوی 12 اتم کربن یا بیشتر به دلیل طولانی بودن زنجیره های هیدروکربن آبگریز در محلول های آبی تقریباً محلول نیستند.
اسیدهای چرب که تمام پیوندهای کربن-کربن در آنها یک پیوند است ، یعنی اسیدهای چرب فاقد پیوندهای دوگانه کربن-کربن هستند ، کسانی که حداقل یک پیوند دوگانه کربن-کربن دارند ، اشباع نشده نامیده می شوند.

شکل 20-2 فسفاتیدیل کولین ، یک فسفوگلیسیرید معمولی. همه فسفوگلیسیریدها فسفولیپیدهای آمفیپاتیک هستند ، دارای دم آبگریز (زرد) و سر آب دوست (آبی) هستند که در آنها گلیسرول از طریق یک گروه فسفات به یک الکل مرتبط می شود. هر دو زنجیره جانبی آسیل چرب در یک فسفوگلیسیرید ممکن است اشباع نشده باشند. در اسید فسفاتیدیک (قرمز) ، ساده ترین فسفولیپید ، فسفات با الکل ارتباط ندارد.
اسیدهای چرب اشباع نشده با بیش از یک پیوند مضاعف کربن-کربن به عنوان اشباع نشده نامیده می شوند. دو اسید چرب اشباع نشده غیرضروری ، اسید لینولئیک (C18: 2) و اسید لینولنیک (C18: 3) ، توسط پستانداران قابل سنتز نیستند و باید در رژیم غذایی آنها تأمین شود. پستانداران می توانند اسیدهای چرب رایج دیگر را سنتز کنند.
در فسفولیپیدها ، اسیدهای چرب به صورت کووالانسی با استری شدن به مولکول دیگری متصل می شوند. در مولکول جزوه قوانین و مقررات محیط زیست تشکیل شده توسط این واکنش ، بخشی که از اسید چرب به دست می آید را گروه آسیل یا گروه آسیل چرب می نامند. فسفوگلیسیریدها که شامل دو گروه آسیل متصل به دو گروه از سه گروه هیدروکسیل گلیسرول است ، این ساختار را با رایج ترین اشکال فسفولیپیدها نشان می دهیم.
در فسفوگلیسیریدها ، یک گروه هیدروکسیل از گلیسرول به فسفات استری شده در حالی که دو گروه دیگر به طور معمول در اسیدهای چرب استری شده اند. ساده ترین فسفولیپید ، اسید فسفاتیدیک ، فقط حاوی این اجزای سازنده است. فسفولیپیدها مانند اسیدهای فسفاتیدیک نه تنها بلوک های سازنده غشا هستند بلکه مولکول های مهم سیگنالینگ نیز هستند. اسید لیزوفسفاتیدیک ، که در آن زنجیره آسیل در موقعیت 2 (متصل به گروه هیدروکسیل بر روی کربن مرکزی گلیسرول) برداشته شده است ، نسبتاً محلول در آب است و می تواند یک عامل قوی تقسیم سلولی باشد (میتوژن نامیده می شود). در بیشتر فسفولیپیدهای موجود در غشاها ، گروه فسفات نیز به یک گروه هیدروکسیل روی یک ترکیب آب دوست دیگر استری می شود. به عنوان مثال : در فسفاتیدیل کولین ، کولین به فسفات متصل است (شکل 2-20 را ببینید). فسفات با بار منفی و همچنین گروه های باردار یا قطبی استری شده به آن ، می توانند به شدت با آب تعامل داشته باشند. فسفات و گروه استری شده وابسته به آن گروه سر یک فسفولیپید را تشکیل می دهند که آب دوست است ، در حالی که زنجیره های استیل چرب ، یعنی دم ، آبگریز هستند. سایر فسفوگلیسیریدها و گروه های سر مرتبط با آن در جدول 5-2 نشان داده شده است. به مولکول هایی مانند فسفولیپیدها که دارای هر دو منطقه آبگریز و آب دوست باشند ، آمفیپاتیک گفته می شود. در فصل 7 ، خواهیم دید که چگونه خواص آمفیپاتیک فسفولیپیدها اجازه می دهد تا آنها به لایه های دو لایه ای مانند ورق های آسیل چرب به مرکز ورق و گروه های سر به سمت خارج به سمت آب قرار گیرند (شکل 13-2را ببینید).
گروه های آسیل چرب همچنین می توانند به صورت کووالانسی در سایر مولکول های چرب ، از جمله تری اسیل گلیسرول ها یا تری گلیسیریدها ، که حاوی سه گروه آسیل استری شده به گلیسرول هستند ، مرتبط شوند:

 

 

 

آنها همچنین می توانند به صورت کووالانسی به جزوه قوانین و مقررات محیط زیست بسیار آبگریز ، یک الکل ، متصل شوند و استرهای کلسترول را تشکیل دهند:

تری گلیسیریدها و استرهای کلسترول مولکول های بسیار محلول در آب هستند که در آنها اسیدهای چرب و کلسترول ذخیره یا حمل می شوند. تری گلیسیریدها فرم ذخیره اسیدهای چرب در سلول های چربی بافت چربی هستند و از اجزای اصلی چربی های رژیم غذایی هستند. استرهای کلستریل و تری گلیسیرید از طریق جریان خون در حامل های خاصی به نام لیپوپروتئین ها بین بافت ها منتقل می شوند (به فصل 14 مراجعه کنید).
در بالا دیدیم که اسیدهای چرب که اجزای اصلی فسفولیپیدها و تری گلیسیریدها هستند ، می توانند اشباع یا اشباع نشده باشند. یک نتیجه مهم پیوند دوگانه کربن-کربن (C = C) در یک اسید چرب اشباع نشده این است که دو پیکربندی استریوایزومری ، کشورهای مستقل مشترک المنافع و ترانس ، در اطراف هر یک از این پیوندها امکان پذیر است:

 

 

یک پیوند دو طرفه کشورهای مستقل مشترک المنافع یک پیچ سخت در زنجیره استیل مستقیم انعطاف پذیر اسید چرب اشباع شده را نشان می دهد (شکل21-2). به طور کلی ، اسیدهای چرب اشباع نشده در سیستم های بیولوژیکی فقط حاوی پیوندهای دوگانه سیس هستند. اسیدهای چرب اشباع و بدون پیچ و خم می توانند محکم بسته شوند و از این رو دارای نقاط ذوب بالاتر از اسیدهای چرب اشباع نشده هستند. اصلی ترین مولکول های چرب کره ، تری گلیسیریدها با زنجیره های آسیل چرب اشباع هستند ، به همین دلیل کره معمولاً در دمای اتاق جامد است. اسیدهای چرب اشباع نشده یا زنجیره های اسیل چرب با پیچ پیوند دوگانه سیس نمی توانند به اندازه زنجیره های اسیل چرب اشباع شده به هم نزدیک شوند. بنابراین روغن های گیاهی ، متشکل از تری گلیسیریدها با گروه های آسیلی چرب اشباع نشده ، معمولاً در دمای اتاق مایع هستند. روغن های گیاهی و مشابه ممکن است تا حدی هیدروژنه شوند تا برخی از زنجیره های آسیل چرب اشباع نشده آنها را به زنجیره های آسیل چرب اشباع تبدیل کنند. در نتیجه ، روغن گیاهی هیدروژنه را می توان به صورت جامد مارگارین قالب زد. یک محصول جانبی از واکنش هیدروژناسیون ، تبدیل برخی از زنجیره های آسیل چرب به اسیدهای چرب ترانس است : –