دانلود کامل ترین جزوه اموزش هنر

جزوه تایپ شده اموزش هنر

دانلود فایل

مینو واثقی دانشگاه پیام نور علمی کاربردی دانشگاه آزاد رشته علوم تربیتی کاردانی کارشناسی ارشد استخدامی جزوه اموزش هنر خلاصه کتاب

در چشم [10] ً : “” [11] ‌ً «» «» ‌«‌» ‌‌[12] ‌‌: ‌‌‌(​​) (-) : [13]

‌[14] ​​​​‌- عدم تغییر، و از طریق درام یا بدون درام. [15]ارسطو معتقد بود که تقلید برای بشر امری طبیعی است و یکی از امتیازات بشر نسبت به حیوانات است. [16]

معنای جدیدتر و خاص کلمه هنر به عنوان مخفف هنر خلاق یا هنر زیبا در اوایل قرن هفدهم پدیدار شد. [17] هنر زیبا به مهارتی اطلاق می‌شود که برای بیان خلاقیت هنرمند، یا درگیر کردن حساسیت‌های زیبایی‌شناختی مخاطب، یا جلب مخاطب به سمت توجه به آثار هنری ظریف‌تر یا ظریف‌تر استفاده می‌شود.

در این مفهوم اخیر، کلمه هنر ممکن است به چند چیز اشاره داشته باشد: (1) مطالعه یک مهارت خلاق، (2) فرآیند استفاده از مهارت خلاق، (iii) محصولی از مهارت خلاق، یا (IV) تجربه مخاطب با مهارت خلاق هنرهای خلاق ( هنر به عنوان رشته) مجموعه ای از رشته هایی هستند که آثار هنری ( هنربه عنوان اشیاء) که توسط یک انگیزه شخصی (هنر به مثابه فعالیت) وادار می شوند و پیام، حالت یا نمادی را برای درک کننده منتقل می کنند تا آن را تفسیر کند (هنر به عنوان تجربه). هنر چیزی است که افکار، عواطف، باورها یا عقاید فرد را از طریق حواس تحریک می کند. آثار هنری را می توان به صراحت برای این منظور ساخته یا بر اساس تصاویر یا اشیاء تفسیر کرد. برای برخی از جزوه اموزش هنر ، مانند کانت، علوم و هنرها را می توان با در نظر گرفتن علم به عنوان نماینده حوزه دانش و هنرها به عنوان نماینده حوزه آزادی بیان هنری متمایز کرد. [18]

پشت یک حوض یا ظرف بیضی شکل دوره رنسانس، در موزه هنر متروپولیتن
اغلب، اگر مهارت به صورت رایج یا عملی مورد استفاده قرار گیرد، مردم آن را به جای هنر، یک هنر در نظر می گیرند. به همین ترتیب، اگر مهارت به صورت تجاری یا صنعتی مورد استفاده قرار گیرد، ممکن است به جای هنرهای زیبا، هنر تجاری در نظر گرفته شود. از سوی دیگر، صنایع دستی و طراحی گاهی اوقات هنر کاربردی در نظر گرفته می شود . برخی از پیروان هنر استدلال کرده‌اند که تفاوت بین هنرهای زیبا و هنر کاربردی بیشتر به قضاوت‌های ارزشی درباره هنر مربوط می‌شود تا هر تفاوت تعریفی روشن. [19] با این حال، حتی هنرهای زیبا نیز اغلب اهدافی فراتر از خلاقیت خالص و ابراز وجود دارد. هدف آثار هنری ممکن است انتقال ایده‌هایی باشد، مانند هنر با انگیزه سیاسی، معنوی یا فلسفی. برای ایجاد حس زیبایی (به زیبایی شناسی مراجعه کنید) برای کشف ماهیت ادراک؛ برای لذت؛ یا ایجاد احساسات قوی هدف نیز ممکن است به ظاهر وجود نداشته باشد.

ماهیت هنر توسط فیلسوف ریچارد وولهایم به عنوان «یکی از گریزناپذیرترین مسائل سنتی فرهنگ بشری» توصیف شده است. [20] هنر به عنوان وسیله ای برای بیان یا ارتباط عواطف و ایده ها، وسیله ای برای کاوش و قدردانی از عناصر رسمی به خاطر خود، و به عنوان تقلید یا بازنمایی تعریف شده است. هنر به عنوان تقلید ریشه عمیقی در فلسفه ارسطو دارد. [21] لئو تولستوی هنر را به عنوان استفاده از وسایل غیرمستقیم برای برقراری ارتباط از فردی به فرد دیگر معرفی کرد. [21] Benedetto Croce و RG Collingwood ایده آلیست را پیش بردنداین دیدگاه که هنر بیانگر احساسات است و بنابراین اثر هنری اساساً در ذهن خالق وجود دارد. [22] [23] نظریه هنر به عنوان فرم ریشه در فلسفه کانت دارد و در اوایل قرن بیستم توسط راجر فرای و کلایو بل توسعه یافت. اخیراً متفکرانی که تحت تأثیر مارتین هایدگر قرار گرفته اند، هنر را به عنوان وسیله ای تفسیر کرده اند که جامعه به وسیله آن رسانه ای برای خود بیان و تفسیر می سازد. [24] جورج دیکی یک نظریه نهادی در مورد هنر ارائه کرده است که یک اثر هنری را به عنوان هر مصنوع تعریف می کند که بر اساس آن یک شخص یا افراد واجد شرایط از طرف نهاد اجتماعی که معمولاً به عنوان “معمولا”دنیای هنر “وضعیت نامزدی برای قدردانی” را اعطا کرده است. [25] لری شاینر هنرهای زیبا را به عنوان “نه یک جوهر یا یک سرنوشت، بلکه چیزی که ما ساخته ایم” توصیف کرده است. هنر همانطور که ما به طور کلی درک کرده ایم یک اختراع اروپایی است که قدمت آن به ندرت دویست سال است.» [26]

هنر را می توان بر حسب تقلید (بازنمایی آن از واقعیت)، روایت (داستان سرایی)، بیان، ارتباط عاطفه یا سایر کیفیت ها مشخص کرد. در طول دوره رمانتیک ، هنر به عنوان “قابلیت ویژه ای از ذهن انسان برای طبقه بندی با دین و علم” شناخته شد. [27]

دانلود رایگان خلاصه جزوه اموزش هنر کتاب پی دی اف pdf کامل

تاریخ
نوشتار اصلی: تاریخ هنر

مجسمه Löwenmensch ، بین 35000 تا 41000 سال قدمت دارد. یکی از قدیمی ترین نمونه های شناخته شده یک نمایش هنری و قدیمی ترین مجسمه تایید شده کشف شده تا کنون.. [28]
صدفی که توسط هومو ارکتوس حکاکی شده بود، بین 430000 تا 540000 سال پیش تعیین شد. [29] مجموعه ای از هشت چنگال عقاب دم سفید 130000 ساله دارای آثار بریده و سایش است که نشان دهنده دستکاری نئاندرتال ها است، احتمالاً برای استفاده از آن به عنوان جواهرات. [30] مجموعه‌ای از پوسته‌های کوچک حلزون حفر شده با قدمت حدود 75000 سال در غار آفریقای جنوبی کشف شد. [31] ظروفی که ممکن است برای نگهداری رنگ استفاده شده باشد، به 100000 سال قبل بازمی گردد. [32]

قدیمی ترین اثر هنری یافت شده در اروپا Riesenhirschknochen der Einhornhöhle است که توسط یک نئاندرتال ساخته شده است و قدمت آن به 51000 سال قبل می رسد.

اموزش هنر

مجسمه‌ها، نقاشی‌های غار ، نقاشی‌های صخره‌ای و سنگ نگاره‌های مربوط به دوران پارینه سنگی فوقانی که قدمت آنها به حدود ۴۰ هزار سال پیش می‌رسد، یافت شده‌اند، [۳۳] اما معنای دقیق چنین هنری اغلب مورد مناقشه است زیرا اطلاعات کمی در مورد فرهنگ‌هایی که آنها را به وجود آورده‌اند، می‌دانیم.

اولین مجسمه‌های بلامنازع و آثار هنری مشابه، مانند زهره هوله فلس ، اشیای متعددی هستند که در غارها و هنر عصر یخبندان در سایت میراث جهانی یونسکو ژورا سوابین یافت می‌شوند ، جایی که قدیمی‌ترین آثار غیر ثابت هنر بشری کشف شده در آنجا بودند. به شکل مجسمه های جزوه اموزش هنر شده حیوانات و انسان نما، علاوه بر قدیمی ترین آلات موسیقی کشف شده تاکنون، با آثار باستانی بین 43.000 تا 35.000 قبل از میلاد یافت شده است، بنابراین اولین مرکز هنر بشری است. [34] [35] [36] [37]

غار نقاشی اسب از غارهای لاسکو ، ج.  16000 BP
بسیاری از سنت های بزرگ در هنر پایه و اساس هنر یکی از تمدن های بزرگ باستانی دارند: مصر باستان ، بین النهرین ، ایران ، هند، چین، یونان باستان، روم، و همچنین اینکاها ، مایاها و اولمک ها.. هر یک از این مراکز تمدن اولیه سبک منحصر به فرد و مشخصی را در هنر خود ایجاد کردند. به دلیل وسعت و طول عمر این تمدن ها، آثار هنری بیشتری از آنها باقی مانده و تأثیر بیشتری از آنها به فرهنگ های دیگر و زمان های بعد منتقل شده است. برخی نیز اولین سوابق را از نحوه کار هنرمندان ارائه کرده اند. به عنوان مثال، این دوره از هنر یونانی شاهد احترام به فرم بدنی انسان و توسعه مهارت های معادل برای نشان دادن عضله، متانت، زیبایی و تناسبات صحیح بود. [38]

در هنر بیزانس و قرون وسطی قرون وسطی غربی، هنر بیشتر بر بیان موضوعات مربوط به فرهنگ کتاب مقدس و مذهبی متمرکز بود و از سبک هایی استفاده می کرد که شکوه بالاتر دنیای بهشتی را نشان می داد، مانند استفاده از طلا در پس زمینه نقاشی ها. یا شیشه در موزاییک ها یا پنجره ها که فیگورهایی را نیز به شکل های ایده آل و طرح دار (مسطح) ارائه می کرد. با این وجود، سنت رئالیستی کلاسیک در آثار کوچک بیزانسی تداوم یافت و رئالیسم به طور پیوسته در هنر اروپای کاتولیک رشد کرد . [39]

هنر رنسانس تأکید بسیار زیادی بر تصویر واقعی جهان مادی و جایگاه انسان در آن داشت که در جسمانیت بدن انسان منعکس می‌شود و توسعه روشی سیستماتیک از دیدگاه گرافیکی برای به تصویر کشیدن رکود به صورت سه بعدی. فضای تصویر [40]

امضای تلطیف شده سلطان محمود دوم امپراتوری عثمانی به خط اسلامی نوشته شده بود . در آن نوشته شده است: «محمود خان پسر عبدالحمید همیشه پیروز است».

مسجد بزرگ قیروان در تونس که مسجد عقبه نیز نامیده می شود، یکی از بهترین، شاخص ترین و بهترین نمونه های هنری و معماری حفظ شده از مساجد بزرگ اولیه است. این مسجد که قدمت آن به قرن نهم می رسد، جد و الگوی تمام مساجد در سرزمین های اسلامی غربی است. [41]
در شرق، رد شمایل نگاری توسط هنر اسلامی منجر به تأکید بر نقوش هندسی ، خوشنویسی و معماری شد. [42] بیشتر شرق، مذهب بر سبک ها و فرم های هنری نیز تسلط داشت. هند و تبت بر مجسمه های نقاشی شده و رقص تأکید داشتند، در حالی که نقاشی مذهبی بسیاری از قراردادها را از مجسمه سازی به عاریت گرفته بود و به رنگ های متضاد روشن با تأکید بر خطوط کلی گرایش داشت. چین شاهد شکوفایی بسیاری از اشکال هنری بود: کنده کاری یشم، برنز کاری، سفالگری (از جمله ارتش سفالی خیره کننده امپراتور کین [43]).) شعر، خوشنویسی، موسیقی، نقاشی، نمایشنامه، داستان و غیره. سبک های چینی از عصری به عصر دیگر بسیار متفاوت است و هر کدام به طور سنتی به نام سلسله حاکم نامگذاری شده اند. بنابراین، برای مثال، نقاشی‌های سلسله تانگ تک رنگ و پراکنده هستند و بر مناظر ایده‌آل تأکید می‌کنند، اما نقاشی‌های سلسله مینگ شلوغ و جزوه اموزش هنر هستند و بر داستان‌گویی از طریق تنظیم و ترکیب تمرکز دارند. [44] ژاپن سبک های خود را به نام سلسله های امپراتوری نیز نامگذاری می کند، و همچنین شاهد تداخل زیادی بین سبک های خوشنویسی و نقاشی بود. چاپ چوبی پس از قرن هفدهم در ژاپن اهمیت یافت. [45]

نقاشی چینی توسط هنرمند سلسله سونگ Ma Lin، c.  1250 . 24.8 × 25.2 سانتی متر
عصر روشنگری غربی در قرن هجدهم شاهد تصاویری هنری از یقینات فیزیکی و عقلانی جهان ساعت و همچنین دیدگاه‌های انقلابی سیاسی از جهان پسا سلطنتی بود، مانند تصویری که بلیک از نیوتن به‌عنوان یک هندسه‌سنج الهی نشان داد [46]. ] یا نقاشی های تبلیغاتی دیوید . این منجر به رد رمانتیک از این به نفع تصاویری از جنبه عاطفی و فردیت انسان شد، که نمونه آن در رمان های گوته است. اواخر قرن نوزدهم شاهد انبوهی از جنبش‌های هنری مانند هنر آکادمیک ، نمادگرایی ، امپرسیونیسم وفوویسم در میان دیگران [47] [48]

تاریخ هنر قرن بیستم روایتی از امکانات بی پایان و جستجوی استانداردهای جدید است که هر کدام متوالی توسط دیگری از بین می روند. بنابراین پارامترهای امپرسیونیسم ، اکسپرسیونیسم ، فوویسم ، کوبیسم ، جزوه حقوق ادبی و هنری، سوررئالیسم و ​​غیره را نمی توان خیلی بیشتر از زمان اختراع آنها حفظ کرد. فزاینده تعامل جهانی در این دوران شاهد تأثیری معادل فرهنگ های دیگر در هنر غربی بود. بنابراین، چاپ‌های چوبی ژاپنی (که خود تحت تأثیر طراحی‌های رنسانس غربی بودند) تأثیر زیادی بر امپرسیونیسم و ​​توسعه‌ی بعدی داشتند. بعدها، مجسمه های آفریقایی توسطپیکاسو و تا حدودی توسط ماتیس . به طور مشابه، در قرن 19 و 20، غرب تأثیرات عظیمی بر هنر شرق داشته است و ایده‌های اصیل غربی مانند کمونیسم و ​​پست مدرنیسم تأثیر قدرتمندی داشته‌اند.

کلاس هنر

مدرنیسم ، جستجوی ایده آلیستی برای حقیقت، در نیمه دوم قرن بیستم جای خود را به درک دست نیافتنی آن داد. تئودور دبلیو. آدورنو در سال 1970 گفت: “اکنون مسلم است که هیچ چیز مربوط به هنر را نمی توان دیگر بدیهی انگاشت: نه خود هنر، نه هنر در ارتباط با کل، و نه حتی حق وجود هنر.” [50] نسبی‌گرایی به‌عنوان حقیقتی اجتناب‌ناپذیر پذیرفته شد، که به دوره هنر معاصر و نقد پست مدرن منتهی شد، جایی که فرهنگ‌های جهان و تاریخ به‌عنوان شکل‌هایی در حال تغییر تلقی می‌شوند که تنها با شک و تردید می‌توان آن را درک کرد و از آن بیرون کشید.و کنایه علاوه بر این، تفکیک فرهنگ‌ها به طور فزاینده‌ای مبهم است و برخی استدلال می‌کنند که اکنون مناسب‌تر است که به‌جای فرهنگ‌های منطقه‌ای به فرهنگ جهانی فکر کنیم. [51]

مارتین هایدگر، فیلسوف آلمانی و متفکر برجسته، در کتاب خاستگاه اثر هنری ، جوهر هنر را بر اساس مفاهیم هستی و حقیقت توصیف می کند. او استدلال می‌کند که هنر نه تنها راهی برای بیان عنصر حقیقت در فرهنگ است، بلکه ابزاری برای ایجاد آن و فراهم کردن سکوی پرشی است که از آن می‌توان «آنچه هست» را آشکار کرد. آثار هنری صرفاً نمایش‌دهنده‌ی وضعیت موجود نیستند، بلکه در واقع درک مشترک یک جامعه را تولید می‌کنند. هر بار که یک اثر هنری جدید به هر فرهنگی اضافه می شود، معنای وجود آن به طور ذاتی تغییر می کند.

از نظر تاریخی، هنر و مهارت ها و ایده های هنری اغلب از طریق تجارت گسترش یافته است. نمونه ای از این جاده ابریشم است ، جایی که تأثیرات هلنیستی، ایرانی، هندی و چینی می تواند در هم آمیخته شود. هنر بودایی یونانی یکی از بارزترین نمونه های این تعامل است. تلاقی فرهنگ ها و جهان بینی های مختلف نیز بر آفرینش هنری تأثیر گذاشت. نمونه ای از این کلان شهر بندری چندفرهنگی تریست در آغاز قرن بیستم است، جایی که جیمز جویس با نویسندگانی از اروپای مرکزی و توسعه هنری شهر نیویورک به عنوان یک دیگ ذوب فرهنگی ملاقات کرد. [52] [53] [54]

فرم ها، ژانرها، رسانه ها و سبک ها

ناپلئون اول بر تخت سلطنتی اش اثر انگرس (فرانسوی، 1806)، رنگ روغن روی بوم
نوشتار اصلی: هنرها
هنرهای خلاق اغلب به دسته‌های خاص‌تری تقسیم می‌شوند، معمولاً در امتداد دسته‌های قابل جزوه اموزش هنر ادراکی مانند رسانه ، ژانر، سبک‌ها و فرم. [55] فرم هنر به عناصری از هنر اطلاق می شود که مستقل از تفسیر یا اهمیت آن هستند. روش‌های اتخاذ شده توسط هنرمند و ترکیب فیزیکی اثر هنری، عمدتاً جنبه‌های غیر معنایی اثر (یعنی فیگور )، [56] مانند رنگ ، کانتور ، بعد ، مدیوم ، ملودی ، فضا ، بافت را پوشش می‌دهد.، و ارزش . فرم همچنین ممکن است شامل اصول طراحی بصری مانند ترتیب، تعادل ، کنتراست ، تاکید ، هماهنگی ، تناسب ، مجاورت و ریتم باشد. [57]

به طور کلی سه مکتب فلسفی در مورد هنر وجود دارد که به ترتیب بر فرم، محتوا و زمینه تمرکز دارند. [57] فرمالیسم افراطی این دیدگاه است که تمام ویژگی‌های زیبایی‌شناختی هنر صوری هستند (یعنی بخشی از شکل هنری). فیلسوفان تقریباً به طور جهانی این دیدگاه را رد می‌کنند و معتقدند که ویژگی‌ها و زیبایی‌شناسی هنر فراتر از مواد، تکنیک‌ها و شکل است. [58] متأسفانه، اجماع کمی در مورد اصطلاحات برای این ویژگی‌های غیررسمی وجود دارد. برخی از نویسندگان به موضوع و محتوا – به عنوان مثال، دلالت ها و معانی – اشاره می کنند، در حالی که برخی دیگر اصطلاحاتی مانند معنا و اهمیت را ترجیح می دهند. [57]

نیت گرایی افراطی معتقد است که قصد مؤلف نقش تعیین کننده ای در معنای یک اثر هنری ایفا می کند و محتوا یا ایده اصلی اساسی را منتقل می کند، در حالی که همه تفاسیر دیگر را می توان نادیده گرفت. [59] سوژه را به عنوان افراد یا ایده بازنمایی شده، [60] و محتوا را به عنوان تجربه هنرمند از آن موضوع تعریف می کند. [61] به عنوان مثال، ترکیب ناپلئون اول بر تخت سلطنتی خود تا حدی از مجسمه زئوس در المپیا به عاریت گرفته شده است. همانطور که از عنوان گواه است، موضوع ناپلئون است ، و محتوا نمایش انگرس از ناپلئون به عنوان “امپراطور-خدا فراتر از زمان و مکان” است. [57]مانند فرمالیسم افراطی، فیلسوفان نوعاً قصد گرایی افراطی را رد می کنند، زیرا هنر ممکن است معانی مبهم متعددی داشته باشد و قصد تألیف ممکن است ناشناخته و در نتیجه نامربوط باشد. تعبیر محدودکننده آن «از نظر اجتماعی ناسالم، از نظر فلسفی غیرواقعی و از نظر سیاسی نابخردانه» است. [57]

در نهایت، نظریه در حال توسعه پساساختارگرایی ، اهمیت هنر را در یک زمینه فرهنگی، مانند ایده‌ها، احساسات و واکنش‌های ناشی از یک اثر، مطالعه می‌کند. [62] بافت فرهنگی اغلب به تکنیک‌ها و مقاصد هنرمند تقلیل می‌یابد، در این صورت تحلیل در امتداد خطوطی مشابه فرمالیسم و ​​نیت‌گرایی پیش می‌رود. با این حال، در موارد دیگر ممکن است شرایط تاریخی و مادی غالب باشد، مانند اعتقادات مذهبی و فلسفی، ساختارهای اجتماعی سیاسی و اقتصادی، یا حتی آب و جزوه اموزش هنر و جغرافیا. نقد هنری در کنار هنر به رشد و توسعه ادامه می دهد. [57]

مهارت و مهارت
همچنین ببینید: هنر مفهومی و مهارت هنری

آفرینش آدم ، جزئیاتی از نقاشی دیواری میکل آنژ در کلیسای سیستین (1511)
هنر می تواند به معنای توانایی آموزش دیده یا تسلط بر یک رسانه باشد. هنر همچنین می تواند به استفاده توسعه یافته و کارآمد از یک زبان برای انتقال معنی با فوریت یا عمق اشاره داشته باشد. هنر را می توان به عنوان عملی برای بیان احساسات، افکار و مشاهدات تعریف کرد. [63]

تفاهمی وجود دارد که در نتیجه رسیدگی به مواد با آن به دست می‌آید که فرآیندهای فکری فرد را تسهیل می‌کند. دیدگاه رایج این است که عنوان هنر ، به ویژه در معنای عالی آن، مستلزم سطح معینی از تخصص خلاقانه توسط هنرمند است، خواه این نشان دادن توانایی فنی باشد، اصالت در رویکرد سبکی یا ترکیبی از این دو. به طور سنتی مهارت اجرا به عنوان کیفیتی جدا نشدنی از هنر و در نتیجه برای موفقیت آن ضروری تلقی می شد. برای لئوناردو داوینچی ، هنر، نه بیشتر و نه کمتر از دیگر تلاش‌های او، جلوه‌ای از مهارت بود. [64] کار رامبراند ، که اکنون به دلیل فضایل زودگذر آن مورد ستایش قرار می گیرد، بیش از همه توسط معاصرانش به خاطر فضیلت مندی آن مورد تحسین قرار گرفت. [65]در آغاز قرن بیستم، اجراهای ماهرانه جان سینگر سارجنت به طور متناوب مورد تحسین قرار گرفت و با شک و تردید به دلیل تسلط دستی آنها مورد تحسین قرار گرفت [66] ، اما تقریباً در همان زمان هنرمندی که شناخته‌شده‌ترین و مشائی‌ترین نماد شکار آن دوران شد، پابلو . پیکاسو در حال تکمیل یک دوره آموزشی آکادمیک سنتی بود که در آن به برتری رسید. [67] [68]

جزئیات مونالیزای لئوناردو داوینچی , c .  1503-1506 ، نشان دادن تکنیک نقاشی sfumato
انتقاد رایج معاصر از برخی از هنرهای مدرن در راستای اعتراض به فقدان ظاهری مهارت یا توانایی لازم در تولید شیء هنری رخ می دهد. در هنر مفهومی، فواره مارسل دوشان یکی از اولین نمونه‌های قطعه‌ای است که در آن هنرمند از اشیاء یافت شده (“آماده”) استفاده می‌کند و هیچ مجموعه‌ای از مهارت‌های شناخته شده سنتی را به کار نمی‌برد. [69] تخت من از تریسی امین ، یا غیرممکن فیزیکی مرگ در ذهن کسی که زندگی می کند ، دیمین هرست از این مثال پیروی کنید و رسانه های جمعی را نیز دستکاری کنید. امین قبل از اینکه نتیجه را به عنوان اثر هنری در یک گالری بگذارد، در رختخواب خود می خوابید (و به فعالیت های دیگری می پرداخت). هرست طرح مفهومی این اثر هنری را ارائه کرد، اما بیشتر خلق نهایی بسیاری از آثار را به صنعتگران شاغل واگذار کرد. شهرت هیرست کاملاً بر اساس [70] [71]

“” ( ) [72]

()، [72]

() “” ‌‌‌‌‌- [73]